Op 13 februari 2024 zijn we door het Europees Parlement uitgenodigd om deel te nemen aan deze bijeenkomst over het thema " Het belang van de dialoog in het kader van artikel 17 voor bewustmaking desinformatie en buitenlandse inmenging"..

Programma hier / Streamen hier

Hier is de paper die we presenteerden:

We willen graag de 1^er VP Karas voor de uitnodiging om deel te nemen aan deze sessie van de Artikel 17 dialoog over desinformatie en buitenlandse inmenging, die echte plagen zijn voor onze democratieën die de mensenrechten respecteren. Het bewijs is duidelijk. Sinds enkele jaren zijn de Europese instellingen, evenals de media, ministeries van Onderwijs en maatschappelijke organisaties, hun inspanningen aan het opvoeren om "alternatieve waarheden" tegen te gaan, die niets meer zijn dan beweringen, vals tegenover de feiten.

Twee van de belangrijkste bronnen van desinformatie [1] zijn :

• de bevestigingsvooroordeelDeze zijn gebaseerd op het feit dat "geconfronteerd met een overvloed aan aangeboden informatie, het individu gemakkelijk in de verleiding kan komen om een voorstelling van de wereld samen te stellen die eerder handig is dan waar".
• de informatieve goedgelovigheiddie kan worden uitgedrukt als "hoe groter de hoeveelheid niet-geselecteerde informatie in een sociale ruimte, hoe meer goedgelovigheid zich verspreidt".

Helaas worden deze methoden soms ook door parlementsleden zelf gebruikt. Een recent artikel van een Frans parlementslid, de heer Lacapelle, vorige week gepubliceerd in het tijdschrift Valeurs actuelles, illustreert het gebruik ervan als politiek wapen.

De MKB-gedragscode negeren [2], beschreef hij de resolutie als volgt [3] van het Europees Parlement op 17 januari 2024, waarin hij het Europees Historisch Geweten "schandalig" en zelfs "verachtelijk" noemt en het "door en door besmet met de Wokistische ideologie". Terwijl de resolutie oproept tot "een verantwoordelijke en kritische analyse van de geschiedenis als voorwaarde om van het verleden te leren", ziet het EP-lid in deze tekst de wens van de EU om een Europese, zelfs geglobaliseerde geschiedenis op te leggen aan nationale verhalen. Hij beschuldigt het EP ervan de geschiedenis te vervalsen, terwijl het in feite het EP zelf is dat de geschiedenis herformuleert in zijn eigen belang!

Hier zijn de vragen die we aan de heer Lacapelle hebben gesteld om de onzinnigheid van zijn opmerkingen aan te tonen. In augustus 1695 veroorzaakte een bombardement een brand die Brussel verwoestte en veel onschuldige burgers doodde. Is deze daad, die vandaag de dag zou worden beschouwd als een oorlogsmisdaad, een van de glorieuze bladzijden uit de regeerperiode van Lodewijk XIV of kan deze worden hergewaardeerd zoals de resolutie aanbeveelt?

En ten tweede, dragen de leden van het Europees Parlement die tegen de tekst hebben gestemd bij aan de verdediging van democratische waarden? Of betreuren ze de dagen dat alles wat nationaal was de enige visie was die werd gepromoot? We nodigen hen uit om het Handboek Frans-Duitse geschiedenis te lezen [4] "Europa en de wereld sinds 1945". Het zou hun geest kunnen openen.

Dit gezegd hebbende, nemen wij met genoegen kennis van de resolutie van het Europees Parlement van 12 december over de Europese verkiezingen (A9-0332/2023), die gebaseerd is op het verslag van de Commissie constitutionele zaken, opgesteld door de leden Sven Simon en Domenec Ruiz Devesa.

We zijn het eens met verschillende voorstellen, met name die welke verwijzen naar de inspanningen van de instellingen om desinformatie en buitenlandse inmenging te bestrijden, zoals de 2022 code van goede praktijken tegen desinformatie en het systeem voor vroegtijdige waarschuwing.

We steunen ook de voorstellen om de zichtbaarheid van het Europees Parlement en de deelname van het publiek aan de komende verkiezingen te vergroten.

Concluderend, in het licht van deze bedreigingen dringen we er bij de Europese instellingen sterk op aan om de strijd tegen de dreiging van desinformatie voort te zetten door toespraken die de waarden die ze verdedigen aanvallen onvoorwaardelijk te veroordelen en door met alle mogelijke middelen onderwijs in kritisch denken en vrij denken te bevorderen.

 

Claude WACHTELEAR - Leider "Europa van de rechten

Eric PARADIS - Leider Toekomst van Europa

Guy T'HOOFT - Voorzitter

 

[1] Gérald Bronner, "La démocratie des crédules", PUF, 2013 (p. 33 en p. 48).

[2] De gedragscode trad in werking op 1 januari 2012 en werd voor het laatst herzien in 2023. Het basisprincipe is dat leden van het Europees Parlement uitsluitend handelen in het algemeen belang en hun werk uitvoeren met belangeloosheid, integriteit, transparantie en toewijding, eerlijkheid en verantwoordelijkheid, terwijl waardigheid en reputatie behouden van het Europees Parlement.

[3] https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-9-2024-0030_FR.html

[4] Nathan/Klett (2012), ISBN 978-2-09-172823-0