Bisschoppen,

We hebben uw opmerkingen gelezen¹ over het burgerinitiatief "Mijn stem, mijn keuze" over abortus. Net zoals we ieders recht op een religieuze mening respecteren, willen we dat onze keuzevrijheid gerespecteerd wordt. Uw bevelen zijn uitsluitend gericht aan diegenen die uw ideeën delen. Wij, de ondertekenaars van deze brief, respecteren de rechten en meningen van iedereen. Het zou wenselijk zijn als u deze zelfde gewoonte, die niet voorkomt in uw boodschap, die een gebrek aan tolerantie vertoont!

Je schrijft: "Rechtstreekse abortus is ernstig in strijd met de morele wet. Dit is de constante leer van de Katholieke Kerk".

Wij kunnen op geen enkele manier beïnvloed worden door jullie dogma's of religieuze moraal. Samenleven betekent tolerant zijn en niet het geloof en de cultuur van enkelen aan iedereen opdringen. Respecteer jullie morele wetten en laat ons de onze: keuzevrijheid! De morele leer van de katholieke kerk mag niet van toepassing zijn op Alleonvoorwaardelijk.

En verderop schrijf je: "Wetenschappelijk onderzoek bevestigt in toenemende mate dat vanaf het moment van bevruchting een nieuw menselijk wezen ontstaat, dat intrinsieke waardigheid bezit en de fundamentele bescherming verdient die aan elk menselijk leven toekomt.

Het is niet eerlijk om vrouwen die abortus plegen te veroordelen voor het niet respecteren van het leven, als je vrouwen die abortus plegen niet veroordeelt voor het niet respecteren van het leven. niet altijd degenen die miljoenen mannen en vrouwen naar de oorlog sturen om redenen van economische, politieke of religieuze suprematie, en u praat met ons over respect voor mensen, ook al hebt u dit heel lang in de doofpot gestopt en hebt u niet vaak, of helemaal niet, de rechtbanken gewaarschuwd voor bewezen pedofiele handelingen door leden van de geestelijkheid...

Het betekent dat je fundamenteel respect voor al het menselijk leven.

Wat u betreft, denken wij dat onze brief geen invloed zal hebben op uw mening.

Maar

Wij geloven dat elke dag die voorbijgaat ons dichter bij de dag brengt waarop mannen en vrouwen die dat willen in staat zullen zijn om volgens hun eigen ideeën te leven, vrij van dogma's. Zonder angst voor God of de Duivel. Zonder angst voor God of de Duivel.

Ik kijk ernaar uit om van je te horen,
Vrouwen die zich verzetten.

[1] Lees het persbericht op de COMECE website

The post Réponse à la COMECE sur « My voice, My choice » appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

Hedi Blili-Gouyou en Guy T'hooft

I. INLEIDING - DE EUROPESE PARADOX

Het dominante verhaal over de digitale strategie van Europa heeft zich uitgekristalliseerd rond een alarmerende constatering: Europa is de "race om kunstmatige intelligentie" onherroepelijk aan het verliezen. Deze retoriek van voorspelde nederlaag bepaalt nu politieke debatten en stuurt budgettaire beslissingen, en voedt een vorm van strategisch fatalisme. Tegenover de Amerikaanse en Chinese ecosystemen lijkt de Europese Unie veroordeeld tot een ondergeschikte rol: die van een pietluttige regelgever, niet in staat om haar eigen technologische kampioenen te genereren, verstrikt in haar eigen regelgevende tegenstrijdigheden.

Deze nota wil aantonen dat deze diagnose voortkomt uit een fundamentele methodologische fout. Het transponeert op mechanische wijze succescriteria die elders zijn gesmeed naar Europa, zonder hun relevantie of duurzaamheid in twijfel te trekken. De afwezigheid van Europese tegenhangers van OpenAI of Tencent is alleen een zwakte als we impliciet aanvaarden dat het oligopolistische concentratiemodel de ultieme horizon voor technologische innovatie is.

Onze centrale stelling draait dit perspectief om De structurele kenmerken van het Europese ecosysteem - institutionele fragmentatie, hoge normen, prioriteit voor grondrechten - zijn geen tijdelijke handicaps die overwonnen moeten worden, maar de fundamenten van een alternatief economisch model dat potentieel veerkrachtiger en winstgevender is op de lange termijn. Ethiek is geen externe rem op innovatie, maar een infrastructuur van vertrouwen die een duurzaam concurrentievoordeel kan worden.[1].

Deze hypothese is gebaseerd op een systemische analyse van vier veronderstelde 'zwakke punten' in de Europese strategie: de afwezigheid van industriële kampioenen, de complexiteit van de AI-wet, de dubbelzinnigheid van de 'derde weg' en kritieke technologische afhankelijkheden. Voor elk van deze zwakke punten zullen we laten zien hoe een nieuwe strategische lezing transformatieve hefbomen voor actie kan identificeren.

Er staat veel meer op het spel dan alleen economische concurrentie. Het gaat om het vermogen van Europa om een vorm van technologische macht te belichamen die geen afstand doet van de burgerlijke verworvenheden van het liberale constitutionalisme.[2]. Geen enkel ander geopolitiek gebied draagt deze verantwoordelijkheid - of heeft de historische legitimiteit om dat te doen. De vraag is dus niet om te kiezen tussen innovatie en grondrechten, maar om empirisch te bewijzen dat het ene op de lange termijn niet kan bestaan zonder het andere.

II. DE AFWEZIGHEID VAN INDUSTRIËLE KAMPIOENEN: HET MACHTSMODEL HEROVERWEGEN

A. De klassieke klacht: een techno-nationalistische interpretatie van concurrentievermogen

De diagnose van het falen van de Europese strategie is gebaseerd op een drieluik van schijnbaar onverbiddelijke argumenten. Ten eerste wijst de afwezigheid van technologische reuzen zoals OpenAI, Google DeepMind of Anthropic op een structureel onvermogen om de middelen te mobiliseren die nodig zijn voor ontwrichtende wetenschappelijke doorbraken. Ten tweede verhindert de versnippering van de markt in zevenentwintig nationale ecosystemen het ontstaan van de schaalvoordelen die essentieel zijn voor het aansturen van concurrerende stichtingsmodellen. Ten derde zou de chronische onderkapitalisatie van Europese start-ups - die in de Serie B-fase gemiddeld vier keer minder ophalen dan hun Amerikaanse tegenhangers - de Europese innovatie veroordelen tot een vorm van aangeboren dwerggroei.

Hoe wijdverbreid deze benadering ook is in besluitvormingskringen, ze heeft een fatale tekortkoming: ze naturaliseert een model van technologische macht - oligopolistische concentratie - zonder de verborgen kosten of duurzaamheid ervan in vraag te stellen. Zoals het verslag van de Europese Rekenkamer (2024) aangeeft[3]In deze context kan "prestatiebeoordeling niet worden beperkt tot kwantitatieve indicatoren van marktkapitalisatie, met het risico dat de kwalitatieve transformaties van het innovatie-ecosysteem over het hoofd worden gezien".

B. De strategische tegenreactie: kwetsbaarheden van monopolies en gedistribueerde veerkracht

1. De systemische kwetsbaarheid van concentratie

De huidige architectuur van de wereldwijde digitale infrastructuur is gebaseerd op een gevaarlijke paradox: bijna volledige afhankelijkheid van een klein aantal particuliere spelers voor functies van vitaal belang. De uitval van Amazon Web Services op 7 december 2021, die minder dan zes uur duurde, veroorzaakte wereldwijde economische verliezen van naar schatting 3,5 miljard euro en legde essentiële diensten lam - van volksgezondheid tot luchtvervoer. Deze kwetsbaarheid is niet cyclisch maar structureel: het is een direct gevolg van het concentratiemodel dat Europa geacht wordt te reproduceren.

Omgekeerd genereert een gedistribueerd ecosysteem - precies wat Europese fragmentatie spontaan voortbrengt - een vorm van systemische veerkracht. De vermenigvuldiging van innovatiepunten is geen verspilling van middelen, maar fungeert als een strategische redundantie. In een geopolitieke context die gekenmerkt wordt door toenemende risico's op verstoring (cyberaanvallen, handelsspanningen, energiecrises), vertegenwoordigt deze gedecentraliseerde architectuur een ondergewaardeerd soevereiniteitsgoed.

2. Verticale uitmuntendheid als alternatieve strategie

Het geval van ASML, een Nederlands bedrijf met een virtueel wereldmonopolie op extreme ultraviolet (EUV) lithografie, ontkracht empirisch de stelling van de 'generalistische kampioen'. ASML is het resultaat van vijfentwintig jaar geduldig investeren - waarin het bedrijf geen winst maakte - en illustreert een radicaal ander innovatietraject dan het Silicon Valley-model. Haar marktmacht is niet te danken aan netwerkeffecten of agressieve overnamestrategieën, maar aan diepgaande technologische beheersing in een uiterst gespecialiseerd segment. En deze aanpak is precies waar het bij de relatieve voordelen van Europa om draait: wetenschappelijke uitmuntendheid, samenwerking tussen industrie en onderzoek en het vermogen om te investeren voor de zeer lange termijn.

Het Europese AI-ecosysteem heeft deze sectorale morfologie al: Mistral AI (soevereiniteit en open modellen), DeepL (meertalige taalverwerking), Siemens en SAP (industriële en ondernemings-AI). In plaats van te klagen over de afwezigheid van een Europese Google, moet de strategie gericht zijn op het consolideren van deze verticale leiderschapsposities, waarbij geaccepteerd wordt dat ze niet dezelfde mediabelangstelling genereren als generalistische eenhoorns.

3. Patiëntkapitaal" als concurrentiewapen

Het Duitse Mittelstand-model - familiebedrijven met een tijdshorizon van meerdere generaties, die massaal investeren in O&O zonder druk op rendementen per kwartaal - biedt een precedent voor het denken over een AI-economie die ontsnapt aan de logica van een snelle "exit". De Europese Commissie heeft in haar Actieplan voor een AI-continent (2024-2025)[4]erkent impliciet deze specificiteit door op te roepen tot "financieringsmechanismen die zijn aangepast aan lange cycli van technologische rijping". Deze oproep blijft echter grotendeels programmatisch.

C. Operationele aanbevelingen

Stelling 1 Een Europees AI-investeringsfonds voor de lange termijn oprichten, begiftigd met 15 miljard euro over vijftien jaar (d.w.z. 1 miljard euro per jaar), met een expliciete clausule die eisen voor een rendement op investering binnen tien jaar verbiedt.

Dit bedrag vertegenwoordigt een jaarlijkse investering die gelijk is aan wat de EU momenteel besteedt via Horizon Europe en het Digital Europe programma (ongeveer 1 miljard euro per jaar volgens de Europese Commissie, 2024, enz.)[5]). In tegenstelling tot bestaande programma's die projecten van 3-5 jaar financieren, zou dit fonds zich echter uitsluitend richten op een horizon van 10-15 jaar, om doorbraken mogelijk te maken in wetenschapsintensieve segmenten waarin Europa kan streven naar mondiale uitmuntendheid: verklaarbare AI, neuromorfische informatica, optimalisatie onder beperkingen. Dit bedrag is ook in overeenstemming met de doelstelling van het gecoördineerde plan om tussen nu en 2030 jaarlijks 20 miljard euro (publiek + privaat) vrij te maken.[6] Het AI-fonds voor de lange termijn zou 5% van deze doelstelling bijdragen en zich richten op fundamenteel onderzoek voor de zeer lange termijn.

Stelling 2 De criteria voor de waardering van Europese innovatie heroriënteren. Vervang eenhoornranglijsten - die in wezen het vermogen om fondsen te werven meten - door indicatoren voor technologisch leiderschap per sector: belangrijkste octrooien, goedgekeurde technische normen, marktaandeel in segmenten met een hoge toegevoegde waarde.

III. DE AI-WET: VAN BUREAUCRATIE NAAR EEN WAPEN IN DE REGELGEVING

A. De klassieke klacht: regelgevingsverlamming

De vierhonderd pagina's van de AI Act kristalliseren alle kritiek op het "Europese model": kafkaëske bureaucratie, onwetendheid van technische realiteiten, ondraaglijke extra kosten voor startende bedrijven. Deze kritiek, versterkt door de Amerikaanse industriële lobby's en zelfgenoegzaam doorgegeven door bepaalde Europese analisten, bouwt het beeld op van bestraffende regelgeving, ontworpen om het onvermogen van Europa om te innoveren te compenseren door een pietluttige controle van de innovatie van anderen.

Deze voorstelling van zaken gaat bewust voorbij aan twee belangrijke historische precedenten. Aan de ene kant werden dezelfde argumenten tegen de RGPD gemobiliseerd in 2016-2018: het zou "de Europese digitale economie om zeep helpen", "de uittocht van start-ups veroorzaken" en "de definitieve dominantie van de GAFAM's" vastleggen. Zeven jaar later is de RGPD een de facto wereldwijde standaard geworden, die een Europese privacytechnologie-industrie heeft voortgebracht ter waarde van €2,5 miljard en die de Amerikaanse giganten dwingt om hun bedrijfsmodellen structureel aan te passen. Aan de andere kant laat de geschiedenis van de Europese economie zien dat sterke normen van oudsher een drijvende kracht zijn geweest achter het concurrentievermogen - van het metrieke stelsel tot ISO-normen, en niet te vergeten veiligheidsnormen voor auto's.

B. De strategische tegenreactie: het "Brusseleffect" als machtsstrategie

1. Het RGPD-effect: regelgeving als marktinfrastructuur

De RGPD illustreert een mechanisme van normatieve macht dat de politicologe Anu Bradford heeft getheoretiseerd onder de uitdrukking "Brussels Effect": het vermogen van de Europese Unie om unilateraal haar regelgevende normen te exporteren, waardoor haar interne normen worden omgezet in quasi wereldwijde beperkingen. Dit fenomeen is niet gebaseerd op militaire dwang of economische overheersing, maar op drie structurele factoren: de omvang van de Europese markt (450 miljoen consumenten), het effect van ondeelbaarheid (het is voor multinationals onmogelijk om gedifferentieerde normen per jurisdictie te handhaven boven een bepaalde drempel van complexiteit) en strategisch anticiperen door particuliere spelers die er de voorkeur aan geven om de meest veeleisende norm van tevoren aan te nemen.

De AI-wet heeft alle kenmerken die nodig zijn om dit effect te reproduceren. Zoals de Internet Policy Review (2025) opmerkt[7]De eerste empirische signalen bevestigen deze tendens: verschillende Amerikaanse staten (Californië, New York) bestuderen wetgeving die rechtstreeks is geïnspireerd door de AI Act, terwijl regeringen in Zuidoost-Azië technische expertise van de Europese Commissie zoeken. De eerste empirische signalen bevestigen deze dynamiek: verschillende Amerikaanse staten (Californië, New York) bestuderen wetgeving die rechtstreeks is geïnspireerd door de AI Act, terwijl regeringen in Zuidoost-Azië de technische expertise van de Commissie inroepen om hun eigen regelgevingskaders te ontwikkelen.

2. Compliance als toegangsbarrière en concurrentiemogelijkheid

De standaard economische analyse van regelgeving presenteert ze als dode kosten, die de marges verkleinen en innovatie tegenhouden. Deze visie gaat systematisch voorbij aan hun functie als toegangsbarrière. Een veeleisend regelgevend kader straft opportunistische spelers - wier bedrijfsmodel gebaseerd is op het uitbesteden van risico's - meer dan gevestigde spelers die in staat zijn de kosten van naleving te internaliseren.

Een onderzoek door de IAPP (International Association of Privacy Professionals, 2024)[8] onthult dat 67% van de organisaties die privacygovernance in hun AI-strategie hebben geïntegreerd, zegt vertrouwen te hebben in de naleving van de AI-wet.Dit is een teken van een opkomend concurrentievoordeel voor bedrijven die hebben geanticipeerd op de wettelijke vereisten. Deze "vertrouwenspremie" wordt steeds duidelijker bij B2B-aanbestedingen, waar certificering een doorslaggevend selectiecriterium wordt.

Meer structureel wordt Europese certificering geleidelijk een paspoort voor toegang tot overheidsopdrachten - met een waarde van 500 miljard euro per jaar in de EU. Openbare aanbestedingen bevatten steeds vaker systematisch clausules over naleving van de AI Act, waardoor de facto een gesloten markt ontstaat voor Europese spelers of multinationals die in naleving hebben geïnvesteerd.

3. De verborgen kosten van niet-regulering: de ineenstorting van vertrouwen

De zaak Meta/Cambridge Analytica biedt een leerzaam tegenvoorbeeld. Tussen maart en juli 2018 verloor het bedrijf tot 134 miljard dollar[9] in marktkapitalisatie op het hoogtepunt van de crisis - niet door wettelijke sancties, maar door een verlies aan vertrouwen bij adverteerders en gebruikers. Terugkerende schandalen in verband met algoritmische vooroordelen (discriminerende wervingssystemen, racistische gezichtsherkenning, giftige chatbots) leiden tot reputatieschade die veel hoger is dan de investeringen die nodig zijn voor preventieve naleving van de regelgeving.

De AI-wet fungeert dus als collectieve verzekering tegen het risico van een instorting van het vertrouwen in het systeem. In gereguleerde sectoren waar veel op het spel staat - gezondheidszorg, justitie, financiën, veiligheid - leidt het ontbreken van een robuust regelgevingskader niet tot ongebreidelde innovatie, maar tot institutionele terughoudendheid. Ziekenhuizen, banken en overheden zullen technologieën alleen op grote schaal invoeren als ze gecertificeerd en controleerbaar zijn. Het Europese regelgevingskader staat de toepassing van AI in deze sectoren niet in de weg, maar is er juist een voorwaarde voor.

C. Operationele aanbevelingen

Voorstel 3 Het "Trustworthy AI"-label omzetten in een Europese ISO-norm, onderhandeld als technische norm in internationale organen (ISO, ITU). Mobiliseer de Europese economische diplomatie om deze standaard op te leggen als voorwaarde in vrijhandelsovereenkomsten.

Voorstel 4 Creëer een one-stop compliance shop voor KMO's, met een budget van 500 miljoen over vijf jaar (d.w.z. 100 miljoen euro per jaar).

Dit bedrag vertegenwoordigt ongeveer 0,5% van de totale GenAI4EU-begroting (700 miljoen euro volgens de Commissie, 2024-2025).[10]), maar dan uitsluitend bedoeld om het mkb te helpen naleving van de regelgeving te bereiken. Ter vergelijking: het EIC Accelerator-programma wijst tot 2,5 miljoen euro per start-up toe voor technologische innovatie; de one-stop shop zou het mogelijk maken om ongeveer 200 KMO's per jaar te ondersteunen met subsidies van 500.000 euro, voor audits, certificering, opleiding van personeel en aanpassing van systemen. Het doel is niet alleen om naleving te vergemakkelijken, maar om een Europese AI-audit en certificeringsindustrie op te bouwen - een industrie die vervolgens kan worden geëxporteerd naar rechtsgebieden die vergelijkbare kaders aannemen.

Voorstel 5 Een agressieve "normendiplomatie" starten, waarbij de toegang tot de Europese AI-markt (voor niet-Europese bedrijven) afhankelijk wordt gemaakt van wederkerigheidsclausules op het gebied van regelgeving. Deze strategie - die al met succes wordt toegepast voor milieunormen - zou de internationale verspreiding van Europese normen versnellen.

IV. DE "DERDE WEG": SELF-FULFILLING PROPHECY OF STRATEGISCHE IMPASSE?

A. De klassieke klacht: de illusie van een geloofwaardig alternatief

De officiële retoriek van de Europese Unie presenteert haar AI-strategie als een "derde weg" tussen Amerikaans surveillancekapitalisme en Chinees digitaal autoritarisme. Deze formulering spreekt Europese politieke kringen aan omdat het een positie van objectieve zwakte - de afwezigheid van technologische kampioenen - omzet in een onderscheidende ethische houding. Strategisch analisten worden echter steeds sceptischer.

Critici komen tot dezelfde diagnose: deze "derde weg" loopt het risico niet meer te zijn dan een "ethisch museum" - een gebied van onschuldige deugdzaamheid, dat normen produceert zonder ze te kunnen handhaven, principes zonder de capaciteit om ze te projecteren. Geconfronteerd met enorme Amerikaanse investeringen (de privésector heeft 67 miljard dollar geïnvesteerd in 2023) en Chinees strategisch management (een nationaal AI-plan ter waarde van 150 miljard dollar over tien jaar), lijkt Europa veroordeeld tot een rol van moreel commentator op transformaties waar het geen controle over heeft.

B. Strategisch tegenlezen: de opkomst van een vertrouwensmarkt

1. De onderschatte omvang van de vraag naar regelgeving

Eurobarometer 2024 laat zien dat 73% van de Europese burgers het gebruik van ongereguleerde AI-systemen afwijst[11] op gevoelige gebieden (gezondheid, justitie, werkgelegenheid). Dit cijfer drukt niet alleen een abstracte culturele voorkeur uit, maar ook een echte economische beperking: in liberale democratieën kan geen enkele technologie op grote schaal worden toegepast zonder sociale acceptatie. Maar deze beperking is niet beperkt tot Europa. De herhaalde schandalen in de Verenigde Staten - van de racistische gezichtsherkenning van Rekognition (Amazon) tot de gevaarlijke hallucinaties van medische assistenten - zorgen voor een groeiende vraag naar regulering, ook bij de technologische elites.

Meer structureel zijn de meest dynamische economische sectoren met de hoogste toegevoegde waarde - precisiegezondheidszorg, algoritmische financiën, voorspellende juridische systemen - precies die sectoren waar de behoefte aan naleving van de regelgeving het grootst is. Op deze gebieden is het concurrentievoordeel niet gebaseerd op ruwe rekenkracht of de omvang van datasets, maar op het vermogen om systemen te produceren die kunnen worden gecontroleerd, verklaard en gecertificeerd. En deze eigenschappen komen precies overeen met de prioriteiten van het Europese onderzoek van de afgelopen vijftien jaar - van verklaarbaarheid (XAI) tot formele certificering, via zuinige AI.

2. Het voordeel van de 'tweede beweger': leren van de mislukkingen van anderen

In de strategische theorie wordt een klassiek onderscheid gemaakt tussen de voordelen van de "first mover" (marktaandeel veroveren, standaarden bepalen) en die van de "second mover" (de fouten van de pionier observeren, processen optimaliseren). Op het gebied van AI neemt Europa structureel deze positie van tweede beweger in - niet door een strategische keuze, maar door een objectieve achterstand. In plaats van deze situatie te betreuren, is de strategie om ervan te profiteren.

De massale inzet van AI-systemen in de Verenigde Staten en China heeft een empirische hoeveelheid mislukkingen opgeleverd waar Europa van kan leren: structurele discriminerende vooroordelen, autoritaire driften, kwetsbaarheden op het gebied van veiligheid, versnelde veroudering van vaardigheden, machtsconcentratie. Europese AI-oplossingen - juist omdat ze al in de ontwerpfase rekening houden met ethische, veiligheids- en verklaarbaarheidsbeperkingen - vermijden een aantal van deze valkuilen. Dit kwalitatieve verschil vertaalt zich in tastbare concurrentievoordelen: in Europa gecertificeerde medische AI-systemen dringen door in markten (Japan, Singapore, Canada) waar ongereguleerde Amerikaanse oplossingen op regelgevingsbarrières stuiten.

3. Soevereiniteit door interoperabiliteit: open standaarden versus ommuurde tuinen

Het dominante hedendaagse AI-model is gebaseerd op gesloten propriëtaire ecosystemen (iOS/Android, AWS/Azure/GCP, GPT/Claude/Gemini), wat enorme lock-in-effecten genereert. Deze architectuur leidt tot een vorm van geopolitieke afhankelijkheid: als je het ecosysteem van een speler overneemt, accepteer je ook de jurisdictie van het land van herkomst en het risico dat de toegang eenzijdig wordt afgesneden.

Juist omdat Europa geen dominant ecosysteem beheerst, heeft het een objectief belang bij het bevorderen van open standaarden en interoperabiliteitsprotocollen. Deze strategie krijgt steeds meer steun van regeringen die een exclusieve afhankelijkheid van Chinees-Amerikaanse technologieën willen vermijden. De strategische partnerschappen die Europa aangaat met middelgrote mogendheden (ASEAN, Afrikaanse Unie, Latijns-Amerika) zijn niet gebaseerd op het leveren van funderingsmodellen - een gebied waarop Europa niet kan concurreren - maar op de overdracht van regelgevende en technische capaciteiten waarmee deze landen hun eigen soevereine ecosystemen kunnen opbouwen.

C. Operationele aanbevelingen

Stelling 6 Start een onderzoeksprogramma voor 3 miljard over vijf jaar (d.w.z. 600 miljoen euro per jaar) specifiek gewijd aan verklaarbare en controleerbare AI.

Dit bedrag vertegenwoordigt een 40-voudige toename van de huidige Europese inspanning voor AI-transparantie en -betrouwbaarheid. Horizon Europe heeft namelijk € 112 miljoen uitgetrokken voor AI en kwantum in 2024, waarvan slechts € 15 miljoen voor transparantie en betrouwbaarheid (Europese Commissie, 2024). Het programma van 600 miljoen euro per jaar zou het mogelijk maken om wat vandaag een regelgevende beperking lijkt, om te zetten in een ontwrichtend technologisch voordeel: de ontwikkeling van architecturen die van nature traceerbaarheid, interpreteerbaarheid en formele certificering mogelijk maken. Ter vergelijking: deze investering is nog steeds minder dan de jaarlijkse GenAI4EU-begroting (700 miljoen euro), maar richt zich op een technologisch segment waarin Europa kan streven naar wereldwijde uitmuntendheid in plaats van rechtstreeks te concurreren met de Amerikaanse foundationmodellen.

Stelling 7 Een strategie van partnerschappen met het Zuiden opbouwen, niet volgens het model van ontwikkelingshulp, maar als een alliantie van wederzijdse belangen. Europa biedt zijn deskundigheid op het gebied van regelgeving en gecertificeerde technologieën; zijn partners bieden snelgroeiende markten en diplomatieke steun voor de overname van Europese normen in internationale fora.

V. STRATEGISCHE AFHANKELIJKHEDEN: DE ACHILLESHIEL DIE EEN MOBILISERENDE NOODSITUATIE IS GEWORDEN

A. De brutale feiten: anatomie van een systeemkwetsbaarheid

Het verslag van de Europese Rekenkamer (2024) stelt een eenduidige diagnose: de digitale infrastructuur van Europa is op drie belangrijke gebieden kritisch afhankelijk van niet-Europese spelers. Ten eerste cloud computing: in Europa is 70% aan opslag- en rekencapaciteit beschikbaar.[12] die in Europa worden gebruikt, komen van drie Amerikaanse leveranciers (AWS, Microsoft Azure, Google Cloud Platform). Ten tweede, halfgeleiders: 90% van de wereldproductie van geavanceerde chips (kleiner dan 7 nanometer) is geconcentreerd in Taiwan en Zuid-Korea. Ten derde, basismodellen: het hele Europese generatieve AI-ecosysteem is afhankelijk van modellen die zijn ontwikkeld door OpenAI, Anthropic, Google en Meta.

Deze drievoudige afhankelijkheid is niet alleen een kwestie van economische kwetsbaarheid - het is een geopolitiek risico van de hoogste orde. De halfgeleidercrisis van 2021, die werd veroorzaakt door logistieke verstoringen in verband met COVID-19, verlamde de Europese auto-industrie achttien maanden lang, waardoor 110 miljard euro aan toegevoegde waarde verloren ging. Een militair conflict in de Straat van Taiwan, een eenzijdig besluit van Washington om de toegang tot AI-technologieën te verbieden omwille van de nationale veiligheid of een grootschalige cyberaanval op Amerikaanse datacenters zou nog ernstigere systemische gevolgen hebben.

De Franse Rekenkamer wijst er in haar rapport over de nationale AI-strategie (2025) op dat "technologische afhankelijkheid ook normatieve afhankelijkheid genereert: systemen die zijn ontworpen volgens niet-Europese juridische logica's bevatten vooroordelen en prioriteiten die tegen de Europese waarden ingaan". Deze observatie wijst op een dimensie die vaak over het hoofd wordt gezien: naast materiële kwetsbaarheid holt technologische afhankelijkheid het vermogen van Europa uit om soeverein zijn eigen beschavingsprioriteiten te bepalen.

B. De window of opportunity: beperkingen omzetten in mobilisatie

1. Het geopolitieke ontwaken na Oekraïne: van retoriek naar investering

De Russische invasie van Oekraïne in februari 2022 veroorzaakte een strategische schok die, in technologische termen, vergelijkbaar was met die van de Spoetnik voor de Verenigde Staten in 1957. Deze schok onthulde op brute wijze de kwetsbaarheid van de Europese bevoorradingsketens en de illusie van vreedzame onderlinge afhankelijkheid. Deze schok heeft geleid tot een aanzienlijke heroriëntatie van de begroting: het budget voor het EuroHPC-programma (supercomputer) is aanzienlijk verhoogd; het Gaia-X-project voor de soevereine wolk, dat in 2021 op sterven na dood was, is nieuw leven ingeblazen met substantiële industriële toezeggingen.

Belangrijker is dat de European Chips Act (2023) 43 miljard euro zal vrijmaken.[13] om Europa's afhankelijkheid van halfgeleiders te verminderen, met als doel de wereldproductie te verhogen van 10% naar 20% tegen 2030. Het initiatief InvestAIaangekondigd in februari 2025 tijdens de top in Parijs, betekent een belangrijke kwalitatieve doorbraak: 200 miljard euro mobiliseren[14] voor AIwaarvan 20 miljard specifiek bestemd voor 4-5 gigafabrieken[15] AI elk uitgerust met 100.000 chips van de laatste generatie, oftewel vier keer de capaciteit van de huidige infrastructuren.

De voorzitter van de Commissie, Ursula von der Leyen, vergeleek dit project met een "CERN voor AIHet doel is om een open infrastructuur te creëren die alle Europese wetenschappers en bedrijven - niet alleen de giganten - toegang geeft tot de middelen die ze nodig hebben om baanbrekende modellen te ontwikkelen.

Budgettaire context Volgens het gecoördineerde AI-plan (2021) was het doel om het volgende te bereiken 20 miljard euro per jaar van gecombineerde investeringen (publiek en privaat) tussen nu en 2030. Tot de lancering van InvestAI investeerde de Commissie ongeveer 1 miljard euro per jaar via Horizon Europe en het programma Digitaal Europa. Uit schattingen van de OESO-Commissie (2023) blijkt dat de EU al ongeveer 25,7 miljard euro aan jaarlijkse investeringen[16] in 2023, waarmee de doelstelling voor 2030 met zeven jaar wordt overschreden. InvestAI wil deze inspanning de komende vijf jaar met een factor 10 vermenigvuldigen.

De Europese economische geschiedenis laat zien dat grote technologische sprongen vaak het resultaat zijn van eerdere vernederingen. Airbus is ontstaan uit het besef in de jaren 1960 dat totale afhankelijkheid van Boeing een onaanvaardbare kwetsbaarheid was. Vijftig jaar en 1000 miljard euro aan publieke en private investeringen later heeft Airbus 50% van de wereldwijde burgerluchtvaartmarkt in handen. Dit precedent toont aan dat een Europese industriële strategie voor de lange termijn, met voldoende middelen en politieke steun, wereldkampioenen kan voortbrengen - op voorwaarde dat we tijdshorizonten accepteren die onverenigbaar zijn met verkiezingscycli.

2. Differentiatie van technologische weddenschappen: selectieve soevereiniteit

De natuurlijke verleiding, in het licht van vastgestelde afhankelijkheden, is om te streven naar totale zelfvoorziening - een ambitie die even illusoir als ineffectief is. Geen enkele economie, zelfs niet de Chinese of Amerikaanse, beheerst de volledige technologische waardeketen. De relevante strategie is er een van "selectieve soevereiniteit": het identificeren van drie of vier kritieke technologische segmenten waarin Europa redelijkerwijs kan streven naar mondiale uitmuntendheid, en het accepteren van afhankelijkheid op de andere gebieden door deze te beheren door leveranciers te diversifiëren.

Drie technologische mogelijkheden lijken bijzonder veelbelovend. Ten eerste, zuinige AI en edge computing: in het licht van de energiecrisis en de klimaatbeperkingen wordt het vermogen om krachtige modellen te trainen en in te zetten met beperkte computermiddelen een belangrijk concurrentievoordeel. Europees onderzoek op dit gebied (met name het PRAIRIE-instituut in Parijs en het ELLIS-netwerk) loopt wereldwijd voorop. Ten tweede, kwantumcomputing: de technologische wedloop is nog steeds gaande en Europa beschikt over aanzienlijke wetenschappelijke troeven (40% van de wereldpublicaties). Ten derde, gespecialiseerde halfgeleiders voor AI: in plaats van te proberen Taiwan in te halen op het gebied van algemene chips, kan Europa streven naar uitmuntendheid op het gebied van specifieke architecturen (neuromorfisch computergebruik, processors voor verklaarbare AI).

3. Strategische allianties: diversificatie om afhankelijkheid te verminderen

Het verminderen van de afhankelijkheid houdt niet alleen verplaatsing in, maar ook geografische diversificatie van partners. Het is in het belang van Europa om technologische allianties aan te gaan met middelgrote mogendheden die net als Europa bezorgd zijn over soevereiniteit: Japan (halfgeleiders, robotica), Zuid-Korea (elektronica), Israël (cyberbeveiliging) en Canada (ethische AI). Deze partnerschappen stellen ons in staat om O&O-kosten te bundelen, toegang te krijgen tot complementaire vaardigheden en onze bilaterale afhankelijkheid van de Verenigde Staten of China te verminderen.

Het CERN-model (European Organisation for Nuclear Research) biedt een institutioneel precedent: een collectief gefinancierde infrastructuur voor fundamenteel onderzoek, die meerdere decennia meegaat en enorme economische spin-offs heeft gegenereerd (het web zelf is uitgevonden bij CERN). De InvestAI, expliciet vergeleken met een "CERN voor AI".Het doel is om een gedeelde, open en collaboratieve infrastructuur te creëren die het hele Europese ecosysteem - onderzoekers, start-ups, KMO's en grote bedrijven - toegang geeft tot de computermiddelen die ze nodig hebben om baanbrekende AI-modellen te ontwikkelen.

C. Operationele aanbevelingen

Voorstel 8 Identificeer formeel drie technologieën die cruciaal zijn voor Europese AI-soevereiniteit (bijv. kwantumcomputing, zuinige AI, neuromorfe halfgeleiders) en y 70% van overheidsinvesteringen in O&O IA concentreren.

Rechtvaardiging Het gecoördineerde plan mikt op 20 miljard euro per jaar aan gecombineerde investeringen tussen nu en 2030, waarvan ongeveer 7 miljard euro uit Europese overheidsbronnen (Commissie + lidstaten). Door 70% van deze publieke middelen (d.w.z. ongeveer 5 miljard euro per jaar) te concentreren op 3 tot 4 kritieke technologieën kan voldoende kritische massa worden bereikt om te streven naar wereldwijde uitmuntendheid in deze segmenten, in plaats van de middelen te versnipperen over het hele technologische spectrum. Deze strategische focus breekt met de huidige versnippering van middelen en is geïnspireerd op het Japanse model van sectorconcentratie.

Voorstel 9 Onderhandelen over bilaterale technologiepartnerschappen met Japan en Zuid-Korea, expliciet gericht op het verminderen van de wederzijdse afhankelijkheid van de VS en China. Deze partnerschappen moeten clausules over technologieoverdracht en gezamenlijke ontwikkeling bevatten, niet alleen handelsovereenkomsten.

Voorstel 10 : Het initiatief consolideren InvestAI als een permanente infrastructuur van Europese AI-soevereiniteit, gebaseerd op het CERN-model.

InvestAI mobiliseert al 200 miljard euro (50 miljard euro van de EU-overheid + 150 miljard euro van de privésector via European AI Champions), waaronder 20 miljard euro specifiek voor 4-5 gigafabrieken. Dit initiatief moet een permanente structuur worden - een "Europese AI-infrastructuurmaatschappij" - waarin de lidstaten, de EIB en industriële partners samenwerken. Haar missie: het bouwen en exploiteren van de strategische computerinfrastructuren en datasets die nodig zijn voor Europese soevereiniteit, en deze tegelijkertijd beschikbaar stellen aan het onderzoeksecosysteem en start-ups. Het bestuursmodel moet geïnspireerd zijn op CERN (jaarlijkse begroting van 1,3 miljard euro, gefinancierd door 23 lidstaten in de afgelopen 70 jaar): collectieve financiering, horizon van meerdere decennia, open toegang voor de hele Europese wetenschappelijke en industriële gemeenschap.

VI. CONCLUSIE - DE DWINGENDE NOODZAAK TOT HANDHAVING

Samenvatting: van beperking naar voordeel

Deze nota heeft aangetoond dat de vier structurele "zwakheden" van de Europese strategie - afwezigheid van kampioenen, complexiteit van de regelgeving, dubbelzinnigheid van de derde weg, technologische afhankelijkheid - het resultaat zijn van een verkeerde diagnose. Het zijn alleen handicaps in relatie tot een model van technologische macht - Amerikaanse oligopolistische concentratie - waarvan de economische, sociale en democratische duurzaamheid steeds meer wordt betwist.

Het Europese gedistribueerde ecosysteem genereert systeemveerkracht om schokken op te vangen. In plaats van innovatie te verlammen, bouwt de AI-wet aan een infrastructuur van vertrouwen die een duurzaam concurrentievoordeel kan worden, via het "Brussels Effect". De "derde weg" komt overeen met een groeiende wereldwijde vraag naar technologieën die voldoen aan democratische normen. Tot slot hebben strategische afhankelijkheden een ongekende budgettaire en politieke mobilisatie op gang gebracht - geïllustreerd door InvestAI en zijn 200 miljard euro - waardoor technologische sprongen in niches met een hoge toegevoegde waarde mogelijk worden.

Ethiek is geen externe rem op innovatie, maar een infrastructuur voor concurrentievermogen. In sectoren met een hoge toegevoegde waarde, zoals gezondheidszorg, financiën, justitie en veiligheid, is het vermogen om systemen te produceren die kunnen worden gecontroleerd, uitgelegd en gecertificeerd een conditio sine qua non voor toepassing. En deze eigenschappen zijn precies waar het Europese onderzoek zich de afgelopen vijftien jaar op heeft gericht.

Het fatale risico: besluiteloosheid

Het gevaar is niet het Europese model zelf, maar ons collectieve onvermogen om het volledig te omarmen. Al twintig jaar schommelt de digitale strategie van Europa tussen twee tegenstrijdige verleidingen: het Amerikaanse model nabootsen ("eenhoorns creëren") en zijn eigen verschil bevestigen ("ethiek eerst"), zonder ooit echt te kiezen. Deze strategische besluiteloosheid levert het slechtste van twee werelden op: noch de financiële slagkracht van de VS, noch de consistentie van normen die nodig is om het Europese model te projecteren.

De keuze is niet tussen anderen kopiëren of onze eigen weg gaan - dat is een vals dilemma. Wat dringend nodig is, is de overstap van een regelgevend kader, dat nu is vastgelegd in de AI-wet, naar gecoördineerde industriële actie. Dit houdt drie breuken in. Ten eerste, massale overheidsinvesteringen in strategische infrastructuren accepteren - InvestAI is hier een goed voorbeeld van - en aannemen dat technologische soevereiniteit een prijs heeft, zij het minder dan de kosten van afhankelijkheid. Ten tweede, strategische discipline opleggen: middelen concentreren op drie of vier technologische weddenschappen (70% aan publieke R&D), in plaats van budgetten te verspreiden over het hele spectrum. Ten derde, bouw een agressieve normendiplomatie op, waarbij de AI-wet wordt omgevormd tot een wapen van commerciële verovering in plaats van een zelf toegebrachte handicap.

De schijnbare spanning oplossen: open standaarden en geconcentreerde soevereiniteit

Deze strategie kan paradoxaal lijken: aan de ene kant het bevorderen van interoperabiliteit en open standaarden (voorstel 7); aan de andere kant het massaal concentreren van investeringen op een paar kritieke technologieën (voorstellen 8-10). Maar in werkelijkheid, deze twee assen zijn eerder complementair dan tegenstrijdig.

Open standaarden en interoperabiliteit zijn ons geopolitieke aanbod Dit is wat Europa de rest van de wereld te bieden heeft om de Chinees-Amerikaanse ommuurde tuin te vermijden. Dit is ons comparatief voordeel in technologische diplomatie. Door open protocollen, interoperabele architecturen en gedeelde datasets te promoten, positioneert Europa zichzelf als een geloofwaardig alternatief voor alle spelers - overheden, bedrijven, onderzoekers - die exclusieve afhankelijkheid van propriëtaire Amerikaanse of Chinese ecosystemen willen vermijden.

Omgekeerd is de concentratie van investeringen in 3-4 kritieke technologieën een kwestie van selectieve soevereiniteit. Identificeer de segmenten waar afhankelijkheid strategisch onaanvaardbaar zou zijn (kwantumcomputing, gespecialiseerde halfgeleiders, zuinige AI, verklaarbare AI) en bouw daar echte autonomie op. Het is geen kwestie van totale zelfvoorziening - een dure en ineffectieve utopie - maar van het beheersen van de technologieën die ons vermogen bepalen om onze eigen spelregels te bepalen.

De sleutel is dat deze soevereine technologieën zelf onze eigen normen voor openheid moeten respecteren.. Met andere woorden : soevereiniteit in capaciteiten, openheid in protocollen. ASML, ons paradigmatische voorbeeld, is een perfecte illustratie van deze synthese: technologisch monopolie (soevereiniteit) in een open, internationaal ecosysteem (interoperabiliteit). Op dezelfde manier wil InvestAI Europese gigafabrieken oprichten (soevereiniteit op het gebied van computers) en tegelijkertijd open toegang garanderen tot het hele wetenschappelijke en industriële ecosysteem (open standaarden).

Deze dialectiek tussen strategische concentratie en systemische openheid is geen tegenstelling, maar onze unieke waardepropositie: de wereld een alternatief bieden voor de dominante gesloten modellen, terwijl we onze autonomie in kritieke segmenten garanderen. Het is precies deze synthese die Europa's "derde weg" kan veranderen van een retorische aspiratie in een geopolitieke realiteit.

De uitdaging van de beschaving: historische verantwoordelijkheid

Naast economische concurrentie werpt Europa's AI-strategie een fundamentele vraag op in de politieke filosofie: kan een technologisch geavanceerde samenleving de verworvenheden van het liberale constitutionalisme - de rechtsstaat, scheiding der machten, bescherming van minderheden, individuele autonomie - duurzaam behouden? Of impliceert technologische vooruitgang noodzakelijkerwijs, zoals sommige autoritaire theoretici beweren, een verzwakking van democratische beperkingen in naam van de efficiëntie?

Alleen Europa moet empirisch bewijzen dat de eerste optie haalbaar is. Noch de Verenigde Staten - waar AI-regulering grotendeels wordt overgelaten aan zelfregulering door bedrijven - noch China - waar AI expliciet sociale controledoelstellingen dient - kunnen deze synthese tussen technologische innovatie en fundamentele rechten belichamen. Deze verantwoordelijkheid vloeit rechtstreeks voort uit de Europese geschiedenis: het was in Europa dat individuele vrijheden (habeas corpus, vrijheid van meningsuiting) en de industriële revolutie tegelijkertijd werden uitgevonden. Het was in Europa dat in de twintigste eeuw de gok van democratische regulering van economische macht werd genomen. Het was in Europa dat de instellingen van het liberale constitutionalisme de totalitaire catastrofes overleefden.

Deze historische legitimiteit geeft aanleiding tot een strategische verplichting: aantonen dat ethiek en innovatie niet tegenover elkaar staan, maar elkaar wederzijds versterken. Europa's falen op het gebied van AI zou niet alleen een economische nederlaag zijn - het zou een signaal zijn van de onmogelijkheid van een technologische moderniteit die de mensenrechten respecteert en daarmee autoritaire theorieën over de onverenigbaarheid van democratie en technologische efficiëntie valideren.

De laatste vraag is dus geen technische, maar een politieke. Heeft de Europese Unie de collectieve wil om deze potentiële troeven om te zetten in echte macht? Heeft zij de strategische discipline om de komende twintig jaar koers te houden, ongeacht electorale veranderingen en spanningen tussen lidstaten? Kan ze de verleiding weerstaan om zich naar binnen te keren om de gemeenschappelijke infrastructuur op te bouwen die essentieel is voor continentale soevereiniteit?

Dit zijn geen kwesties voor toekomstgerichte analyse - ze vragen om onmiddellijke politieke beslissingen. De tijd van strategisch denken is voorbij. Nu is het tijd voor uitvoering. De geschiedenis zal Europa niet beoordelen op de kwaliteit van zijn principes, maar op zijn vermogen om deze te belichamen in duurzame technologische instellingen. Onze generatie draagt de verantwoordelijkheid voor dit oordeel.

BIBLIOGRAFIE

Europese Commissie (2025). Een Europese benadering van kunstmatige intelligentie. Directoraat-generaal Communicatienetwerken, -inhoud en -technologieën. https://digital-strategy.ec.europa.eu/fr/policies/european-approach-artificial-intelligence

Europese Commissie (2024-2025). Actieplan voor een AI-continent. https://france.representation.ec.europa.eu/informations/intelligence-artificielle-la-commission-propose-un-nouveau-plan-daction-pour-renforcer-son-2025-04-09_fr

Europese Commissie (2025). GenAI4EU: Financieringsmogelijkheden om Generative AI "made in Europe" te stimuleren. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/genai4eu

Europese Commissie (2024). Nieuwe Horizon Europe-financiering stimuleert Europees onderzoek naar AI en Quantumtechnologieën. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/news/new-horizon-europe-funding-boosts-european-research-ai-and-quantum-technologies

Europese Commissie (2025). EU lanceert InvestAI-initiatief om 200 miljard euro aan investeringen in kunstmatige intelligentie te mobiliseren. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/news/eu-launches-investai-initiative-mobilise-eu200-billion-investment-artificial-intelligence

Europese Rekenkamer (2024). Speciaal verslag over kunstmatige intelligentie in de EU. https://www.eca.europa.eu/fr/publications/sr-2024-08

Franse Rekenkamer (2025). De nationale strategie voor kunstmatige intelligentie: successen consolideren. https://www.ccomptes.fr/fr/publications/la-strategie-nationale-pour-lintelligence-artificielle-consolider-les-succes-de-la

IAPP - Internationale vereniging van privacyprofessionals (2024). AI Governance and Regulatory Confidence-enquête.

Evaluatie van het internetbeleid (2025). "Brussels Effect of Experimentalisme? Understanding EU AI Regulation." Tijdschrift voor Europees overheidsbeleid14(2). https://policyreview.info/articles/analysis/brussels-effect-or-experimentalism

OESO (2025). Voortgang bij de uitvoering van het EU-coördinatieplan inzake kunstmatige intelligentie (deel 1): Acties van de lidstaten. https://www.oecd.org/en/publications/progress-in-implementing-the-european-union-coordinated-plan-on-artificial-intelligence-volume-1_533c355d-en.html

OESO & Europese Commissie (2025). Investeringen in kunstmatige intelligentie beter meten. https://oecd.ai/en/wonk/measuring-ai-investment-new-oecd-ec-methodology

[1] Bradford, A. (2020), Het effect van Brussel: hoe de Europese Unie de wereld regeertOxford University Press.

[2] Acemoglu, D. en Johnson, S. (2023), Macht en vooruitgang: onze duizenden jaren durende strijd om technologie en welvaartPublieke zaken.

[3] Europese Rekenkamer (2024), Speciaal verslag over kunstmatige intelligentie in de EULuxemburg. https://www.eca.europa.eu/fr/publications/sr-2024-08

[4] Europese Commissie (2024-2025), Actieplan voor een AI-continent. https://france.representation.ec.europa.eu/informations/intelligence-artificielle-la-commission-propose-un-nouveau-plan-daction-pour-renforcer-son-2025-04-09_fr

[5] Europese Commissie (2025), Een Europese benadering van kunstmatige intelligentie. https://digital-strategy.ec.europa.eu/fr/policies/european-approach-artificial-intelligence

[6] OESO (2024), AI-principes van de OESO: Van ambitie naar actieOECD Digital Economy Papers. https://www.oecd.org/digital/artificial-intelligence/

[7] Internet Policy Review (2025), "Brussels Effect of Experimentalism? Tijdschrift voor Europees overheidsbeleidvol. 14, nr. 2. https://doaj.org/article/c45f5940910c487dab59787b2a907062

[8] IAPP (2024), AI Governance and Regulatory Confidence-enquête.

[9] Openbare financiële gegevens van Meta/Facebook, maart-juli 2018.

[10] Europese Commissie (2025), GenAI4EU: Financieringsmogelijkheden. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/genai4eu

[11] Eurobarometer 2024, gegevens van de Europese Commissie.

[12] IT voor bedrijven, "Digitale soevereiniteit: cloud, AI-agenten en afhankelijkheden". https://www.itforbusiness.fr/souverainete-numerique-cloud-agents-ia-et-dependances-99757

[13] Europese chipswet (2023), Europese Commissie.

[14] Europese Commissie (2025), EU lanceert InvestAI-initiatief. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/news/eu-launches-investai-initiative-mobilise-eu200-billion-investment-artificial-intelligence

[15] Europese Commissie (2025), aankondiging InvestAI, top in Parijs.

[16] OESO (2025), Vooruitgang bij de uitvoering van het gecoördineerde plan van de Europese Unie inzake kunstmatige intelligentie. https://www.oecd.org/en/publications/progress-in-implementing-the-european-union-coordinated-plan-on-artificial-intelligence-volume-1_533c355d-en.html

The post Une stratégie pour l’IA de l’UE : transformer les contraintes en avantages compétitifs ! appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

Kernboodschap: abortus is geen mening, het is een recht. De ECLJ en zijn bondgenoten willen de vrijheden van vrouwen beperken in naam van de religieuze moraal. Toch steunen de wetenschap, de Europese wetgeving en de meerderheid van de burgers abortus als een fundamenteel recht. De echte vraag is niet "pro-life" of "pro-choice", maar: willen we een Europa waar vrouwen vrij zijn om over hun lichaam te beslissen? Of een Europa waar religieuze lobby's hun dogma's aan iedereen opleggen? Laten we actie ondernemen om het Europees burgerinitiatief (ECI) "Mijn stem, mijn keuze" werkelijkheid te laten worden!

De argumenten van AEPL

a) Het Europees burgerinitiatief "Mijn stem, mijn keuze": een beweging voor vrouwenautonomie

L'Europees burgerinitiatief (ECI) "Mijn stem, mijn keuzegeregistreerd in april 2024, is een historische beweging die wordt aangevoerd door meer dan 300 feministische en mensenrechtenorganisaties in heel Europa. Haar doel: de toegang tot veilige, legale en toegankelijke abortus in alle EU-lidstaten garanderen. De ECI verzamelde meer dan een miljoen geldige handtekeningen, ruim boven de drempel die nodig is om door de Europese Commissie te worden onderzocht.

Dit initiatief is een antwoord op de flagrante ongelijkheden in de toegang tot abortus in Europa. In sommige landen, zoals Polen en Malta, dwingen wettelijke beperkingen duizenden vrouwen hun toevlucht te nemen tot clandestiene abortussen of naar het buitenland te reizen, vaak in precaire en dure omstandigheden. "Mijn stem, mijn keuze" roept de EU op om een mechanisme voor financiële ondersteuning opzetten vrouwen toegang te geven tot veilige abortussen, in overeenstemming met de nationale wetgeving, en om abortus tot een grondrecht makenbeschermd door de Europese instellingen.

De organisatoren, waaronderSloveens Instituut op 8 maartbenadrukken het belang van een mondiale aanpak Deze omvatten seksuele voorlichting, gratis toegang tot anticonceptie en een sterk sociaal beleid om het gebruik van abortus te verminderen. Hun boodschap is duidelijk: over de lichamelijke autonomie van vrouwen valt niet te onderhandelen. Het antwoord van de Europese Commissie wordt verwacht tegen 2 maart 2026.

b) De vrijheidsvernietigende activiteiten van het ECLJ: wie zijn deze ultraconservatieven?

Le Europees Centrum voor Recht en Rechtvaardigheid (ECLJ) is een niet-gouvernementele organisatie, opgericht in 1998 en aangesloten bij deAmerikaans Centrum voor Recht en Rechtvaardigheid (ACLJ)een Amerikaanse conservatieve evangelische juridische lobby. Geleid door Grégor Puppinck en Jay Alan Sekulow (de voormalige advocaat van Donald Trump), presenteert het ECLJ zich als een verdediger van "mensenrechten" en "menselijke waardigheid", maar zijn agenda is duidelijk anti-abortus, anti-homohuwelijk en anti-euthanasie.

Wat je moet weten

• Grégor Puppinck Frans advocaat, directeur-generaal van het ECLJ, bekend om zijn[1] voor zijn standpunt tegen abortus, PMA voor homoseksuele paren en "gendertheorie". Hij verdedigt een visie naturalist en christen van de wet, in tegenstelling tot moreel relativisme.
• Jay Alan Sekulow Amerikaanse advocaat, oprichter van de ACLJ, nauw verbonden met[2] conservatieve evangelische kringen. Hij is voor het Amerikaanse Hooggerechtshof verschenen om religieuze zaken te verdedigen.
• Financiering : De ECLJ wordt voornamelijk gefinancierd door de ACLJ, die miljoenen dollars inzamelt bij Amerikaanse evangelische donoren. In 2019 droeg de ACLJ meer dan 1 miljoen dollar bij aan de ECLJ.

Hun anti-abortus lobby

De ECLJ voert een agressieve campagne tegen abortus in Europa, organiseert conferenties, publiceert rapporten en verschijnt voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Hun strategie is gebaseerd op :

• Manipuleren van getuigenissen Tijdens een conferentie in het Europees Parlement in oktober 2025 nodigde de ECLJ vrouwen uit om te praten over hun "lijden na de abortus", waarbij een IFOP-onderzoek uit 2020 werd aangehaald waaruit bleek dat 92 % van de vrouwen zegt dat abortus sporen nalaat waarmee moeilijk te leven valt. Deze studie is echter betwist door de wetenschappelijke gemeenschap vanwege het gebrek aan methodologische nauwkeurigheid.
• Geboortebevorderend beleid promoten ECLJ: ECLJ prijst het beleid van Hongarije en Italië, waar financiële hulp wordt verleend aan gezinnen, maar is niet van mening dat dit beleid voldoende effectief is. zonder de autonomie van vrouwen te garanderen. Hun doel: Europese financiering voor pro-IVG programma's afschaffen en deze fondsen door te sluizen naar "alternatieven voor abortus".
• Beïnvloeding van leden van het Europees Parlement Op hun conferentie steunden acht leden van het Europees Parlement (waaronder leden van de EPP en ECR) hun standpunten, waarmee ze hun betrokkenheid bij de zaak lieten zien. vermogen om instellingen te beïnvloeden.

Misleidende en gevaarlijke retoriek

Het ECLJ beschrijft abortus als een "ideologische val" en een "handeling die altijd traumatisch is". En toch, gegevens van de WHO en de American Academy of Pediatrics laten zien dat de meerderheid van de vrouwen een hulp na een abortus, vooral wanneer de beslissing vrij en begeleid is. Hun retoriek is gericht op vrouwen zich schuldig laten voelen en hun rechten beperkenonder het mom van "het leven beschermen".

c) Abortus, een door de Europese Unie erkend grondrecht

L'Vrijwillige zwangerschapsonderbreking is een grondrechtbeschermd door de Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en Europese jurisprudentie.

Rechtsgrondslagen

1. Menselijke waardigheid (Artikel 1) Het recht op lichamelijke autonomie is een pijler van waardigheid. Net zoals het dwingen van een vrouw om abortus te plegen als ze dat niet wil, is het dwingen van een vrouw om een ongewenste zwangerschap voort te zetten een schending van haar menselijke waardigheid. schending van zijn lichamelijke en geestelijke integriteit.
2. Recht op lichamelijke en geestelijke integriteit (Artikel 3) : Abortus beschermt vrouwen tegen de risico's van ongewenste zwangerschap of clandestiene abortus.
3. Respect voor privacy (artikel 7) : De beslissing om een abortus te ondergaan is een intieme beslissing. De Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) bij verschillende gelegenheden bevestigd dat toegang tot abortus een essentiële beschermd recht (vonnis Tysiącz tegen Polen, 2007).
4. Gendergelijkheid (artikel 23) Het weigeren van abortus verergert de ongelijkheid door de autonomie van vrouwen te beperken.
5. Non-discriminatie (Artikel 21) Beperkingen op abortus discrimineren vrouwen in precaire situaties die niet over de middelen beschikken om naar het buitenland te reizen.
6. Recht op gezondheid (Artikel 35) : De WHO beschouwt abortus als een essentiële gezondheidsdienst. Landen waar abortus legaal is, hebben lager moedersterftecijfer.

Internationale erkenning

• La CEDAW (Verdrag inzake de uitbanning van discriminatie van vrouwen) moedigt regeringen aan om de toegang tot abortus te garanderen.
• L'WHO wijst erop dat legalisering van abortus de moedersterfte vermindert met 70 %.

Conclusie Abortus is geen "voorrecht", maar een "recht". fundamenteel mensenrechtbeschermd door Europese en internationale wetgeving.

d) Tegenargumenten voor de ideeën van het ECLJ: wetenschappelijke en juridische realiteit

Het ECLJ gebruikt Emotionele en bevooroordeelde argumenten om abortus in diskrediet te brengen. Dit is waarom hun stellingen ongegrond :

1. "Abortus is altijd traumatisch".

• Werkelijkheid Ernstige studies (WHO, Sociale Wetenschap & Geneeskunde2018) laten zien dat opluchting komt vaker voor dan spijt. Lijden na een abortus wordt vaak in verband gebracht met de sociaal stigmaniet de handeling zelf.
• Methodologische vertekening De studies die het ECLJ aanhaalt (net als de IFOP-studie) zijn niet-representatief en georiënteerd. Een meta-analyse uit 2018 concludeert dat vrouwen die een abortus ondergaan geen geen groter risico op geestelijke gezondheidsproblemen dan degenen die een ongewenste zwangerschap uitdragen.

2. "Abortus ontkent de rechten van het ongeboren kind".

• Juridische realiteit Internationaal recht (EVRM, Verdrag van New York) de rechtspersoonlijkheid van de foetus vóór de geboorte niet erkent. Het Europese Hof herinnerde eraan dat de autonomie van vrouwen komt op de eerste plaats (A, B en C tegen Ierland, 2010).
• Geleidelijke aanpak De Europese wetgeving (Frankrijk, België, Duitsland) erkent de groeiende rechten van de foetus. zonder die van vrouwen te ontkennen.

3. "Pro-choice bewegingen bagatelliseren het lijden van vrouwen".

• Werkelijkheid De pro-choice beweging de complexiteit niet ontkennen abortus, maar verdedig het recht van een vrouw op een veilige en veilige abortus. beslissen zonder stigma. Landen waar abortus legaal is en ondersteund wordt (Nederland, Zweden) hebben minder complicaties en minder spijt dan die waar het beperkt is.

4. "We moeten alternatieven voor abortus financieren".

• Werkelijkheid Beleidsmaatregelen ter ondersteuning van het gezin (uitkeringen, ouderschapsverlof, enz.) zijn een belangrijke bron van steun voor gezinnen. noodzakelijk maar onvoldoende. In Polen, waar abortus zeer beperkt is, blijft het aantal illegale abortussen hoog.
• Methodologische vertekening Het terugdringen van het gebruik van abortus is gebaseerd op drie pijlers: a) seksuele voorlichting, b) toegang tot anticonceptie en c) een sterk sociaal beleid. (huisvesting, werk, kinderopvang).

5. "Overheidsgeld mag abortus niet financieren".

• Werkelijkheid De EU kan niet één beleid opleggen, maar moet wel het volgende garanderen toegang tot zorg. Europese fondsen financieren wereldwijde reproductieve gezondheiddie het aantal abortussen verminderen.

Conclusie De argumenten van het EHvJ zijn gebaseerd op selectieve gegevens, bevooroordeelde juridische interpretaties en een moralistische kijk op de wereld. seksualiteit. Hun doel: vrouwenrechten beperken onder het mom van "het leven beschermen".

e) De beslissing om een abortus te ondergaan is aan vrouwen, niet aan geestelijken of partners

Lichamelijke autonomie is een onvervreemdbaar recht. Dit is waarom de beslissing om een abortus te laten plegen de jouwe zou moeten zijn alleen voor zwangere vrouwen :

1. Lichamelijke autonomie: een fundamenteel principe

• Internationale wetgeving De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (Artikel 3) beschermt lichamelijke integriteit en persoonlijke vrijheid. Zwangerschap vereist grote fysieke, psychologische en sociale veranderingen naar de vrouw.
• Exclusieve aansprakelijkheid De risico's (complicaties, moedersterfte) en gevolgen (mentale belasting, ouderlijke verantwoordelijkheid) wegen zwaar op de gezondheid van de moeder. alleen op vrouwen.

2. De rol van mannen: ondersteuning, geen besluitvorming

• Mannen kunnen hun mening uitenmaar kan niet beslissen de plaats van vrouwen.
• Voorbeeld In Frankrijk erkende de sluierwet (1975) dat "geen enkele vrouw zomaar haar toevlucht kan nemen tot abortus", maar dat verbieden verergert lijden.

3. Kritiek op religieuze inmenging

• Bijbelse vooroordelen De heilige teksten (Bijbel, Koran) werden in verschillende talen geschreven. patriarchale contexten. Het Oude Testament behandelt abortus bijvoorbeeld niet vanuit het oogpunt van de toestemming of het recht van de vrouw, maar eerder als een beschadiging van het eigendom van de man.
• Historische controle Religieuze instellingen hebben vaak gediend om controle over de seksualiteit van vrouwenhun vrijheid beperken in naam van een opgelegde moraal.

4. Gelijkheid en sociale rechtvaardigheid

• Toenemende ongelijkheid Het verbieden van abortus benadeelt arme vrouwen die het zich niet kunnen veroorloven om naar het buitenland te reizen.
• Voorbeeld In de Verenigde Staten, na de annulering van Roe v. WadeIn beperkende staten zijn illegale abortussen toegenomen.

Conclusie De beslissing om een abortus te ondergaan is een kwestie van waardigheid, vrijheid en rechtvaardigheid. Vrouwen moeten kunnen kiezen zonder religieuze of mannelijke inmenging.

f) Religieuze dogma's: oncontroleerbare hypotheses, geen universele waarheden

De argumenten van het EHvJ zijn gebaseerd op religieuze dogma'sdie onbewezen aannamesgeen wetenschappelijke feiten.

1. Dogma's: uitspraken die niet kunnen worden gefalsificeerd

• Gebrek aan empirisch bewijs Geen enkel bewijs bevestigt het bestaan van een god of een goddelijke openbaring. Gelovigen beroepen zich op "geloof", dat deze overtuigingen tot de kern van hun geloof maakt. buiten het bereik van de rede.
• Bewijslast In de logica is het aan de persoon die het bestaan van God beweert om het te bewijzen (Het scheermes van Ockham).

2. Heilige teksten: menselijke werken, geen goddelijke woorden

• Historische achtergrond De Bijbel en de Koran zijn geschreven door mensen, in verschillende culturen. patriarchale en slavenmaatschappijen. Hun wetten weerspiegelen normen van hun tijdgeen universele moraal.
• Feitelijke fouten Deze teksten bevatten beschrijvingen van de wereld nu weerlegd door de wetenschap (platte aarde, creationisme).

3. Scheiding van kerk en staat: een noodzaak voor vreedzaam samenleven

• Neutraliteit van de staat In een pluralistische samenleving, het opleggen van religieuze dogma's voor iedereen onrechtvaardig is. De scheiding van staat en kerk garandeert dat wetten gebaseerd zijn op rede en democratisch debatniet op twijfelachtige openbaringen.
• Principe : Door de scheiding van staat en kerk kan iedereen volgens zijn eigen overtuigingen leven. zonder ze aan anderen op te leggen.

Conclusie Religieuze dogma's zijn culturele gebouwenHet zijn geen universele waarheden. Ze zouden niet de wetten van een seculiere samenleving moeten dicteren.

g) Tolerantie in twee richtingen: leken censureren het ECLJ niet

In tegenstelling tot het EHvJ, dat streeft naar uw religieuze waarden opleggen aan alle verdedigers van secularisme roepen niet op tot een verbod op christelijke dogma's. Ze vragen gewoon dat :

• Religieuze overtuigingen blijven in de privésfeer.
• Wetten moeten gebaseerd zijn op universele principes (mensenrechten, gelijkheid, wetenschap), niet op dogma's.

Voorbeeld Niemand houdt de ECLJ tegen om haar overtuigingen te onderwijzen, maar niemand houdt de ECLJ tegen om haar overtuigingen te onderwijzen, maar niemand houdt de ECLJ tegen om haar overtuigingen te onderwijzen. opleggen deze overtuigingen aan degenen die ze niet delen.

Conclusie De werkelijke tolerantie is accepteren dat iedereen volgens zijn eigen overtuigingen moet leven, zonder die aan anderen op te leggen.

Samenvatting van de argumenten van AEPL

Daarom moet abortus een grondrecht blijven in de Europese Unie:

1. "Mijn stem, mijn keuze Een historisch Europees burgerinitiatief, gesteund door 300 organisaties, om de toegang tot abortus te garanderen veilig, legaal en gefinancierd in de hele EU. Meer dan een miljoen handtekeningen hebben de Europese Commissie gedwongen om voor maart 2026 een beslissing te nemen.
2. De ECLJ, een gevaarlijke anti-abortuslobby Deze groep wordt gefinancierd door Amerikaanse evangelische donoren en gebruikt bevooroordeelde getuigenissenen niet-wetenschappelijke studiesen een beïnvloedingsstrategie met Europarlementariërs om abortus te beperken. Hun doel: overheidsfinanciering voor abortus afschaffen en een dwingend geboortebeleid opleggen.
3. Abortus, een door de EU beschermd recht Het Handvest van de grondrechten van de EU erkent abortus als een recht dat gekoppeld is aan het recht op leven. waardigheid, l'lichamelijke autonomiede privacyen de gezondheid. Het EVRM en de WHO bevestigen dat Legalisering van abortus redt levens.
4. De argumenten van het EHvJ zijn ongegrond :

• Valse : Van abortus wordt gezegd dat het "altijd traumatisch" is. Werkelijkheid De meerderheid van de vrouwen ervaart verlichting (WHO, 2021).
• Valse Abortus "ontkent de rechten van de foetus". Werkelijkheid Het internationaal recht beschermt in de eerste plaats de autonomie van vrouwen (EVRM, 2010).
• Valse Het enige dat zou voldoen is "gezinsondersteunend beleid". Werkelijkheid Zonder seksuele voorlichting en toegang tot anticonceptie mislukt dit beleid (bijv. Polen).

5. De beslissing ligt bij de vrouwen, niet bij de geestelijken Lichamelijke autonomie is een mensenrecht. Religieuze teksten geschreven in patriarchale samenlevingen, kan de wetten niet dicteren van een seculier Europa.
6. Religieuze dogma's zijn geen wetenschappelijke waarheden Ze zijn gebaseerd op oncontroleerbare hypothesen. Een democratische samenleving moet haar wetten baseren op rede, geen geloof.
7. Tolerantie werkt twee kanten op Secularisten roepen niet op om de overtuigingen van het ECLJ te verbieden, maar ze weigeren toe te staan dat ze worden gebruikt als voorwendsel voor hun eigen religieuze overtuigingen. zijn bindend voor alle.

Guy T'hooft, voormalig voorzitter van de AEPL

[1] https://genethique.org/author/gregor-puppinck
[2] Le monde diplomatique, "Évangéliques en France, chronique d'un essor politique", december 2024.

The post Plaidoyer pour la liberté fondamentale d’avorter (Contre les idées liberticides de l’ECLJ) appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

Ik ben hier op verzoek van deEuropese Vrijdenkersvereniging [AEPL] als eenexpert in hulp bij huisvestingen als voorzitter van de vereniging Logement Solidariteit.

Solidarité Logement is een vereniging zonder winstoogmerk die in 2009 is opgericht naar Belgisch recht. Haar doel is het voorzien in huisvesting voor twee doelgroepen die nauw aansluiten bij de huidige problematiek :

• de jongeren van 16 tot 25 jaar die een moeilijke overgang naar onafhankelijkheid doormaken, vaak met verbroken familiebanden, kwetsbaar en zonder middelen; en
• de geïsoleerde vrouwenDeze vrouwen, met of zonder kinderen, zijn nog onzekerder en kwetsbaarder wanneer ze het slachtoffer zijn geworden van fysiek en psychologisch geweld.

De echte specificiteit van onze vereniging is letterlijk huisvesting creëren voor deze begunstigden. In dit verband wil ik even uitweiden om te zeggen hoezeer ik het eens ben met de heer Gonçalvez, die sprak zonder het eerste panel en die aandrong op renovatie van het bestaande huizenbestand, dat ongezond en/of onbewoond is, in plaats van nieuwbouw. In de 15 jaar van ons bestaan hebben we meer dan 50 wooneenheden gecreëerd voor ongeveer 200 begunstigden per jaar. Zodra de wooneenheden beschikbaar zijn, werken we samen met gespecialiseerde verenigingen om onze begunstigden te ondersteunen. De begunstigden worden geselecteerd op basis van ethische criteria en totale neutraliteit.

Aangezien onze vereniging alleen actief is in België, heb ik informatie verzameld uit een aantal bronnen om de interventie van vandaag op het niveau van de Europese Unie te plaatsen. Een van deze bronnen is een document dat vorig jaar door de Europese Commissie werd uitgegeven.

Dit zijn :

Sociale huisvesting en verder.

Een operationele toolkit voor het gebruik van EU-fondsen voor investeringen in sociale huisvesting en aanverwante diensten".

Dit document, gepubliceerd onder auspiciën van Nicolas Schmit, toenmalig Europees Commissaris voor Werkgelegenheid en Sociale Rechten, is zeer uitgebreid en benadrukt de volgende punten het belang van diensten in verband met de sociale huisvestingsdynamiek. Hij maakt een zeer nuttige opmerking voor het debat van vandaag. Het kan als volgt worden samengevat:

• De huizenprijzen in de Europese Unie stegen tussen 2010 en 2023 met 48%,
• De huurinkomsten bedroegen 23%,
• In 2022 besteedde 8,7% van de bevolking van de Unie 40% (of meer) van hun inkomen aan huisvesting,
• Tegelijkertijd hebben inflatie en stijgende rentetarieven een aanzienlijke invloed gehad op huren en hypotheken,
• Onbetaalbare huisvesting heeft op zijn beurt een impact op sociale inclusie en deelname aan onderwijs en de arbeidsmarkt.

Hoewel de hoofdverantwoordelijkheid voor het investeringsbeleid in betaalbare sociale huisvesting bij de lidstaten ligt, is het niet minder waar dat het beleid en de financieringsinstrumenten van de EU een aanzienlijke impact hebben op het ecosysteem van de huisvesting in het algemeen en de sociale huisvesting in het bijzonder.

Het document beschrijft een reeks maatregelen ter bevordering van sociale en betaalbare huisvesting voor de periode 2021-2027. Het geeft een overzicht van alle EU-fondsen die beschikbaar zijn om investeringen in sociale huisvesting en aanverwante diensten in deze periode te ondersteunen. We kunnen zeker niet zeggen dat de Unie het onderwerp licht opvat Tussen het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling en het Fonds voor Asiel, Migratie en Integratie zijn niet minder dan 9 plannen en programma's direct of indirect relevant voor de kwesties waar wij ons mee bezighouden. Deze fondsen en programma's worden allemaal gefinancierd uit de EU-begroting, maar ze verschillen in de manier waarop ze worden beheerd. Er zijn drie soorten beheer:

• Rechtstreeks beheer: EU-financiering wordt rechtstreeks beheerd door de Europese Commissie,
• gedeeld beheer: de Commissie en de nationale autoriteiten beheren gezamenlijk de financiering; en tot slot
• indirect beheer: de financiering wordt beheerd door partnerorganisaties of andere autoriteiten binnen of buiten de EU.

Ten tweede analyseert dit document in detail niet minder dan 19 projecten en acties die zijn uitgevoerd als onderdeel van het programma 2014-2020, waarvan sommige nog steeds worden uitgevoerd of uitgebreid. Wat onze aandacht heeft getrokken, is dat deze projecten langs twee assen zijn ingedeeld:

• benadering gebaseerd op geografische locatieDe focus ligt meer op het territoriale aspect;
• de persoonsgerichte benadering: de focus wordt gelegd op één doelgroep heel specifiek.

Onze ervaring ter plaatse toont aan dat de twee belangrijkste factoren voor het succes van onze actie - afgezien natuurlijk van het creëren van huisvesting - zijn :

• bewust richten op a goed gedefinieerde doelgroep. Met onveiligheid overal en van alle soorten, is het noodzakelijk dat we binnen het bereik van ons bedrijfsdoel blijven.
• steun voor begunstigden totdat ze volledig zelfvoorzienend zijn, verleend door gespecialiseerde verenigingen in hetzelfde publiek van begunstigden (jongeren in moeilijkheden, vrouwen, alleenstaanden, migranten, MENA, enz.) Commissaris Brunner noemde dit al eerder, maar het is belangrijk om steeds opnieuw te herhalen dat sociale huisvesting niet stopt bij de baksteen.

Om dit te illustreren, neem ik een van de 19 projecten die hierboven zijn genoemd. Dit is een project bij Antwerpen in 2017-2019. Het gaat om de gezamenlijke huisvesting van jonge niet-begeleide vluchtelingen, met name van degenen die volwassen worden (17-22 jaar) en hun woning kwijtraken die hun als minderjarige was toegewezen. Deze operatie was een groot succes (75 co-housing eenheden tegen een gemiddelde huur van 250 euro voor een periode van 1 tot 3 jaar) omdat - onder andere - :

• Het project ging verder dan louter huisvesting: co-housing met Vlaamse jongeren uit Antwerpen, onderwijs en taalcursussen, sociale netwerken, psychologische begeleiding en toegang tot werk;
• het werd gesteund door een aantal erkende lokale verenigingen die actief zijn in de bovengenoemde empowermentsectoren.

Wij zijn van mening dat dit project als voorbeeld voor de toekomst kan dienen, omdat het alle succesfactoren combineert.

Ik wil graag duidelijk maken dat onze vereniging niet betrokken was bij dit project.

Bij wijze van conclusie, en misschien had ik mijn toespraak daar moeten beginnen, als we allemaal gelijk zijn voor de wet (ik herinner u aan het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens), geldt dat duidelijk niet voor huisvesting. Laten we allemaal samenwerken om deze ongelijkheid te verminderen.

Bedankt voor uw aandacht,

Didier Giblet

Voorzitter van Solidarité Logement

Huisvestingsexpert voor AEPL

The post Logement dans l’UE : Stratégies pour les personnes, les familles et les jeunes générations appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

Elk jaar keurt de Commissie haar werkprogramma goed, waarin de nieuwe beleidslijnen en wetgevingsinitiatieven staan die zij in de loop van het jaar zal voorstellen aan de wetgevende en begrotingsautoriteit, het Europees Parlement en de Raad. Dit werkprogramma laat zien hoe de politieke richtsnoeren en taakomschrijvingen die voorzitter von der Leyen aan elk lid van de Commissie heeft gestuurd, in het eerste jaar zullen worden uitgevoerd.

Dit programma, dat op 11 februari 2025 wordt goedgekeurd, wordt vervolgens voorgelegd aan de plenaire vergadering van het Europees Parlement en aan de Raad Algemene Zaken. Op basis van dit werkprogramma en de prioriteiten van de andere instellingen stellen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een gezamenlijke verklaring op over de wetgevingsprioriteiten van de Europese Unie (EU) voor 2025 en gezamenlijke conclusies over deze prioriteiten.

Dit jaar zal de Commissie zich richten op :

1. Duurzame welvaart en concurrentievermogen;
2. Versterking van defensie en veiligheid ;
3. Mensen ondersteunen en onze samenlevingen en ons sociale model versterken;
4. Behoud van onze levenskwaliteit;
5. De democratie beschermen en onze waarden verdedigen;
6. Gebruik haar macht en partnerschappen over de hele wereld;
7. Onze vakbond voorbereiden op de toekomst.

Het werkprogramma is het resultaat van nauwe samenwerking tussen het Europees Parlement, de lidstaten en de Raad en adviesorganen van de EU (Comités van de Regio's en het Economisch en Sociaal Comité). Het onderzoekt de gebieden waarop de Commissie nieuwe initiatieven zal presenteren, hangende voorstellen zal intrekken en bestaande EU-wetgeving zal herzien.

Het programma van dit jaar is sterk gericht op vereenvoudiging. De Commissie wil de EU-regels vereenvoudigen, de uitvoering ervan vergemakkelijken en de administratieve lasten verminderen. Het werkprogramma gaat vergezeld van een mededeling met doelstellingen en instrumenten om de regeldruk te verlichten en snelle en aanzienlijke verbeteringen tot stand te brengen voor burgers en bedrijven, met name kleine en middelgrote ondernemingen (KMO's).

De Commissie presenteert drie reeksen omnibusvoorstellen ter vereenvoudiging van verschillende wetgevingsbesluiten, evenals een recordaantal initiatieven met een sterk vereenvoudigingsaspect. De eerstgenoemde voorstellen zullen bijdragen tot de verwezenlijking van de doelstelling om de administratieve lasten met ten minste 25 % en voor het mkb met ten minste 35 % te verminderen. Ze omvatten ook een jaarplan voor kwaliteitsbeoordelingen en evaluaties om de continuïteit van de vereenvoudigings- en lastenverlagingsoperatie te garanderen.

De volgende twee omnibusvoorstellen richten zich op het vereenvoudigen van investeringen, en het derde op het vereenvoudigen van de wettelijke rapportagevereisten voor kleine en middelgrote ondernemingen en het afschaffen van het papieren formaat.

Er zal een pakket vereenvoudigingsmaatregelen worden voorgesteld voor het GLB, het gemeenschappelijk landbouwbeleid.

In het werkprogramma van de Commissie worden 51 nieuwe beleidsinitiatieven en 18 wetgevingsvoorstellen voorgesteld, waarvan er 11 een belangrijke vereenvoudigingsdimensie hebben. Een voorraad van 123 eerdere voorstellen moet nog door het Parlement en de Raad worden onderzocht, maar 41 voorstellen zijn ingetrokken omdat ze achterhaald zijn of geen vooruitzicht op goedkeuring hebben.

De belangrijkste prioriteiten van het werkprogramma zijn als volgt:

1. Zorgen voor duurzame welvaart en concurrentievermogen

Deze doelstelling omvat een aantal initiatieven en wetgevingsvoorstellen, die hieronder worden genoemd.

Het competitiviteitskompas De voorgestelde maatregelen zijn bedoeld om de structurele problemen aan te pakken die het Europese concurrentievermogen belemmeren: een onstabiele mondiale omgeving die wordt gekenmerkt door oneerlijke concurrentie, fragiele toeleveringsketens, stijgende energiekosten, tekorten aan arbeidskrachten en vaardigheden en beperkte toegang tot kapitaal.

Een strategie voor de modernisering van de interne markt zullen worden voorgesteld om de grensoverschrijdende levering van goederen en diensten en een eerlijke en effectieve arbeidsmobiliteit te vergemakkelijken.

Het pact voor een propre, dat ook al is voorgesteld, vormt de kern van het project voor ontkoling, duurzaamheid en concurrentievermogen. Het zal bijdragen aan de verwezenlijking van de doelstellingen van het Groene Pact voor Europa. Tegelijkertijd een actieplan om energie betaalbaarder te makenvoor Europa worden voorgesteld. Dit omvat een nieuw kader voor overheidssteun en investeringen in schone energie te stimuleren. Een routekaart zal gericht zijn op een einde maken aan de Russische energie-import. De Commissie zal ook een indicatief nucleair programma voor 2025 en een strategisch plan voor kleine modulaire reactoren (small modular reactors - SMR's) om de versnelde invoering ervan te ondersteunen.

Er is een actieplan gepland voor de chemische industrie, met een gerichte herziening van de toepasselijke regels (REACH-verordening) met het oog op vereenvoudiging.

Er zal een masterplan worden voorgesteld om te komen tot een Spaar- en Beleggingsunie en een interne kapitaalmarkt creëren.

De Commissie zal ook trachten het potentieel van gegevens- en informatietechnologie te benutten om de levenskwaliteit van haar burgers te verbeteren. Kunstmatige intelligentie (AI) en stellen een strategie voor om biotechnologieën. Het zal ook een investeringsplan presenteren voor duurzaam transport inclusief een strategisch kader ter ondersteuning van duurzame brandstofproductie en -distributie.

Wetgeving over digitale netwerken en de ontwikkeling van cloudcomputing zullen ook worden gepresenteerd.

Met de kwantumstrategie regelgeving moet de leidende positie van de wereld in deze kritieke sector worden gehandhaafd, in het bijzonder met de strategie ter versterking van de capaciteit van Europa om onderzoek en ontwikkeling van kwantumtechnologieen er apparaten en systemen op baseren.

Met de Europese Zakelijke Portemonnee Uitwisselingen tussen bedrijven en uitwisselingen met overheidsinstanties moeten nieuwe zakelijke kansen bieden.

Tot slot zal de Commissie ruimtewetgeving om optimaal te profiteren van de voordelen van de ruimte-economie.

2. Veiligheid en defensie versterken

De Europese defensie wordt een dringende kwestie gezien de Russische dreiging om haar aanspraken uit te breiden tot buiten Oekraïne om de brokstukken op te rapen die verloren gingen toen de voormalige Sovjet-Unie uiteenviel.

Dit nieuwe defensiegebied, het onderwerp van de Witboek over de toekomst van de Europese defensie, dat onlangs door de Commissie is gepresenteerd om een brede raadpleging op gang te brengen over de vaststelling van een Europees kader voor defensie-investeringsbehoeften, gaat vergezeld van diverse andere voorstellen op het gebied van veiligheid: een strategie voor de Crisisparaatheid EU een strategie om maatregelen voor te bereiden voor het omgaan met de  bedreigingen voor de volksgezondheid onze afhankelijkheid van externe aanvoer verminderen kritieke medicijnen voor de voorraad van deze geneesmiddelen; voor wapen- en drugshandel bestrijden, verbeteren cyberveiligheid ziekenhuizen ; bescherming van onderzeese kabels telecommunicatie; ...

De Commissie zal ook haar inspanningen voortzetten om uitvoering van het migratie- en asielpactHieronder valt ook de terugkeer van illegale immigranten.

3. Mensen ondersteunen en onze samenlevingen en ons sociaal model versterken

De Commissie zal de sociale gelijkheid blijven versterken, met een nieuw actieplan voor implementatie van de europese vereniging voor sociale rechten ;  Unie van vaardigheden zal tekorten aan vaardigheden en arbeidskrachten aanpakken en ervoor zorgen dat bedrijven toegang hebben tot de geschoolde arbeidskrachten die zij nodig hebben om hun productiviteit en concurrentievermogen te vergroten. Zij zal er ook voor zorgen dat de onderwijs- en opleidingsstelsels over de juiste instrumenten beschikken om Europeanen van alle generaties voor te bereiden op een snel veranderende toekomst, door middel van hoogwaardig, inclusief onderwijs, opleiding en een leven lang leren, en door middel van kwaliteitsbanen garanderen met fatsoenlijke arbeidsomstandigheden, hoge gezondheids- en veiligheidsnormen en collectieve onderhandelingen.

De volgende consument 2025-2030 zal een nieuw actieplan voor consumenten in de interne markt omvatten, dat een evenwichtige aanpak garandeert die consumenten beschermt zonder bedrijven buitensporige administratieve lasten op te leggen.

4. Behoud van onze levenskwaliteit: landbouw, voedselveiligheid, water en natuur

Europa heeft behoefte aan een zekere en betaalbare aanvoer van lokaal voedsel van hoge kwaliteit dat op een sociaal en ecologisch duurzame manier wordt geproduceerd, boeren een eerlijk en toereikend inkomen biedt, het concurrentievermogen van de Europese landbouw op lange termijn garandeert en de natuurlijke omgeving respecteert en beschermt.

Op basis van de resultaten van de strategische dialoog over de toekomst van de landbouw in de EU zal de Commissie het volgende presenteren a visie op landbouw en voedsel om een stabiel kader voor landbouwers en een langetermijnperspectief voor marktdeelnemers te garanderen, waaronder landbouwers, vissers, kleine en middelgrote ondernemingen en andere spelers in de voedselketen.

De oceanen en zeeën spelen een belangrijke rol in de welvaart en veiligheid van Europa, niet in de laatste plaats door hun unieke vermogen om het klimaat te reguleren als grootste koolstofput van de planeet. Het is essentieel om actie te ondernemen om de oceanen te behouden, zowel nu als voor toekomstige generaties. Le pact voor de oceanen creëert één referentiekader voor al het beleid met betrekking tot de oceanen en definieert een mondiale benadering van de oceanen in al hun dimensies.

Duurzaam waterbeheer is een van de grootste uitdagingen voor Europa met het oog op de effecten van klimaatverandering. Overstromingen en droogtes worden de norm, zoals blijkt uit de tragische gebeurtenissen die Europa de afgelopen jaren hebben getroffen. Met betrekking tot de veerkracht in de watersectorDe Commissie stelt een "van bron tot zee"-aanpak voor, waarbij rekening wordt gehouden met de zeer uiteenlopende uitdagingen in de verschillende regio's en sectoren, om ervoor te zorgen dat waterbronnen goed worden beheerd, waterschaarste en verontreiniging worden aangepakt en het concurrentievermogen van de Europese waterindustrie wordt vergroot.

5. Het beschermen van onze democratie en het verdedigen van onze waarden zal een prioriteit zijn.

A "democratisch schild"De Commissie zal doorgaan met het integreren van gelijkheid in al haar beleid, door een aantal nieuwe voorstellen te presenteren. De Commissie zal gelijkheid in al haar beleid blijven integreren door een aantal nieuwe initiatieven te presenteren. nieuwe strategieën op LGBTIQ mensen en de strijd tegen racisme. Een stappenplan voor vrouwenrechten zal, in termen van rechten en beginselen, de voortdurende inzet van de Europese instellingen definiëren.

6. Gebruik je macht en partnerschappen over de hele wereld

Op het externe front blijft de prioriteit werken aan een stabiele en veilige toekomst voor Europa.Oekraïne binnen een uitgebreide Unie een strategie voor de Zwarte Zee en een nieuw pact voor het Middellandse Zeegebied om de regionale samenwerking te versterken en een nieuwe Strategische agenda EU-India.

7. Samen onze doelstellingen bereiken en onze Unie voorbereiden op de toekomst 

De afgelopen vijf jaar is de Unie begonnen aan een ambitieuze transformatie en heeft ze generatiecrises overwonnen, zoals de COVID-19-pandemie en de Russische aanvalsoorlog tegen Oekraïne en de economische gevolgen daarvan. De EU heeft innovatieve wetgeving aangenomen om de tweeledige overgang te bevorderen en onze veerkracht te versterken. Het is nu essentieel om de priorité à la mise en œuvre et de veiller à ce que l’Union soit prête pour l’avenir, tant sur le plan financier qu’institutionnel, en s’appuyant sur une relation renforcée avec les institutions de l’UE.

La Commission présentera un nouveau budget à long terme de l’UE (cadre financier pluriannuel couvrant 2028 à 2034). Celui-ci sera mieux aligné sur les priorités et les objectifs adoptés, et orienté de manière flexible vers les domaines où l’action de l’UE est la plus nécessaire. Il sera d’un fonctionnement plus simple et plus percutant et fera un meilleur usage du budget européen pour mobiliser davantage de financements nationaux, privés et institutionnels.

Près de 21 ans après la plus grande vague d’élargissement et animés par l’ambition de renforcer l’ Union par un processus d’adhésion fondé sur le mérite, il faudra faire en sorte d’être prêts pour une Union élargie. Grâce aux enseignements tirés des élargissements précédents, l’UE est désormais mieux préparée à être un catalyseur de progrès et à s’approfondir à mesure qu’elle s’élargit. Les réexamens des politiques préalables à l’élargissement permettront d’évaluer plus en détail les conséquences et les incidences de l’élargissement sur toutes les politiques de l’UE, de recenser les lacunes, de préciser les mesures à prendre pour transformer les défis en opportunités et d’étudier les possibilités d’améliorer la gouvernance de l’UE et sa capacité à agir rapidement, en garantissant que les politiques peuvent continuer à produire des résultats efficaces dans une Union élargie.

La Commissie renforcera ses relations avec le Parlement et le Conseil, en assurant la transparence, la responsabilité et une amélioration de la communication et des flux d’information. Tous les commissaires devront être présents au Parlement européen, dialogueront avec les États membres et participeront aux formations du Conseil correspondant à leurs compétences. La Commission proposera  rapidement un nouvel  accord-cadre avec le Parlement européen, tout en renforçant la coopération sur les résolutions du Parlement demandant la présentation de propositions législatives fondées sur l’article 225 du traité sur le fonctionnement de l’Union européenne, et justifiera dûment le recours à l’article 122 dans des circonstances exceptionnelles et urgentes.

L’avis de l’AEPL lors du dialogue avec le Parlement du 18 mars dernier.

Il faut noter que l’AEPL a pu s’exprimer sur les priorités de la Commission dans le cadre du dialogue prévu par l’Art.17  du TFUE. Dans une lettre adressée à la VP du PE chargée de ce dialogue , Mme Antonella Sberna (groupe Conservateurs et réformistes, membre des  Fratelli d’Italia le parti de G.Meloni au pouvoir en Italie),  nos  principales préoccupations actuelles sont la préservation de la démocratie et de l’État de droit, remis en cause par les régimes autocratiques ou d’extrême droite  qui ont le vent en poupe, la mise en place une véritable Europe de la défense et un déploiement maîtrisé de l’Intelligence Artificielle  et des outils d’information.  .

En effet les premiers font  l’objet d’attaques en règle même par les démocraties : les États-Unis d’Amérique en sont un exemple, où le Président semble fasciné par les régimes forts (Victor Orban en HU) voire dictatoriaux, comme la Russie, dont il n’hésite pas à vouloir copier les visées expansionnistes voire impérialistes telles que l’annexion du Groenland, du Canada et du canal de Panama.

Aux E-U d’Amérique, le démantèlement d’une série d’administrations,  soit pour combattre les valeurs de diversité, d’équité et d’inclusion (DEI) que le nouveau Président rejette, ou qu’elles sont budgétivores, ou qu’elles s’opposent aux idées complotistes visant à déconseiller les vaccins,  ou nier le changement climatique, p.ex.  ; l’attaque en règle de certaines universités (Columbia à New York) qui font que les chercheurs américains dans les disciplines concernées par ces valeurs se tournent vers l’Europe ; les insultes et les menaces envers les juges non-nommés par Trump qui se permettent de le juger selon les lois et le condamner, le cas échéant; les tentatives sans cesse répétées de discréditer et d’exclure  les journalistes qui osent rechercher la vérité et vérifier les fausses nouvelles, l’arrosage des électeurs ( même ceux des partis d’extrême droite en Europe, cf. AfD )  avec des montagnes de dollars (Elon Musk)   …. sont hélas ! des pratiques qui ont un écho de plus en plus puissant dans nos États membres.

Il est donc important et urgent que le Parlement européen et la Commission européenne continuent à défendre notre société et nos valeurs européennes en impliquant et en convaincant le plus possible nos concitoyens.

La deuxième priorité exprimée dans cette lettre est de mettre sur pied à marche forcée une véritable défense européenne dotée de tous les moyens nécessaires  (autonomie stratégique, soutien massif à l’Ukraine, renforcer notre base technologique et industrielle, doter l’Europe d’un commandement politique intégré, et d’une coopération permanente structurée) fait enfin l’objet d’avancées concrètes face aux menaces russes qui s’intensifient et au  au mépris de l’administration mercantiliste de Trump, dont le soutien à la défense de l’Europe devient tous les jours plus improbable.

La troisième priorité veut  se donner les moyens de combattre la désinformation et la propagande en défendant notre législation et en forçant son respect dans les domaines de l’Intelligence Artificielle et de l’information. Le réseau Twitter , maintenant X, est un exemple emblématique de ce que voudraient nous imposer la plupart des grands opérateurs américains dans ces domaines se convertissant, toute honte bue, aux dogmes trumpistes du « Make America Great Again », renonçant à tout contrôle des contenus  dangereux des réseaux, en invoquant la liberté d’expression, mais en oubliant la censure de milliers de pages WEB des administrations attaquées par la nouvelle idéologie de Trump.

Bref, l’AEPL appelle le Parlement européen, le Conseil et la Commission à défendre  nos valeurs et notre mode vie européen, avant qu’il ne soit trop tard.

En tenant compte des compétences attribuées au niveau européen européen, considérez-vous que ce programme de travail pourrait être amélioré ? N’hésitez pas à nous en faire part.

Eric Paradis

(paradispauleric@gmail.com)

Administrateur, membre du comité de rédaction

The post Ce que propose la Commission européenne en 2025 (CWP 2025) appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

Monsieur le Premier Ministre,

Le contexte actuel nécessite de réfléchir à une nouvelle stratégie en matière de Défense et de Souveraineté de l’UE, qui passerait par la constitution d’États Unis d’Europe.

Le Président finlandais, M. Stubb, n’a pas hésité à dire que « les vacances de l’Histoire sont terminées » et le premier ministre polonais, M. Tusk, de prévenir que « si l’Europe veut survivre, elle doit s’armer ».

C’est maintenant que l’Europe doit se donner les moyens de dissuader le président russe de nous agresser (Boussole Stratégique 2030). « Même si nous ne sommes pas en guerre, nous ne sommes pas en paix non plus » a averti le Premier ministre Suédois, M. Kristersson. Nous constatons que les actes de « guerre hybride » s’accumulent (endommagements des câbles sous-marins de télécommunication et d’alimentation en Mer Baltique).

L’UE semble ne pas avoir bien pris la mesure de la montée des menaces venant notamment de l’Est depuis le 24 février 2022. Étant donné que l’UE est une association d’États « insuffisamment unis », elle est privée de réelles capacités militaires et donc de poids en matière géopolitique.

L’ancien président finlandais, M. Niinistö, souligne qu’en matière de Défense on est « Plus sûr ensemble ». Cependant, MM. Letta et Draghi mettent en évidence, de matière accablante, le déclassement industriel, économique et financier de nos moyens militaires. Ils ne permettent ni de dissuader la Russie, ni de s’opposer à la volonté, exprimée à plusieurs reprises par le nouveau président américain, de s’approprier par la force le Groenland[1] qui est associé à l’UE.

Il est urgent de sécuriser l’Europe pour s’affranchir des États Unis, pour créer notre propre architecture de défense tout en maintenant des liens privilégiés avec l’OTAN.

En tout état de cause, il conviendrait de se doter :

1. d’une industrie militaire européenne (60% de l’arsenal européen provient des USA) qui accuse un retard en matière par exemple de drones dont l’intérêt est indéniable
2. d’une armée européenne de métier soutenue par une politique de conscription dans les États Membres, visant une formation militaire de courte durée, tant pour les jeunes hommes que pour les jeunes filles
3. de moyens financiers par l’augmentation des budgets de défense des Etats Membres à l’instar des prévisions de la Pologne, de la Finlande, de l’Estonie qui ont déjà dépassés 3%.

En effet, il ne faut pas, selon M. Tusk, minimiser l’appel en faveur d’un objectif à 5%. Les besoins en Europe s’évaluent selon Mme von der Leyen à 500 milliards d’euros sur la prochaine décennie pour mutualiser les moyens de défense et passer des commandes groupées comme l’UE l’a déjà fait face au Covid et pour la dette.

La perspective de constitution d’États Unis d’Europe garantirait bien mieux la sécurité et la défense de l’Europe que de continuer à compter sur l’OTAN, laquelle dépend du bon vouloir des autorités américaines, ou sur la PSDC, qui est dépourvue du commandement politico-militaire unique indispensable à la mise en œuvre efficace et efficiente de capacités militaires. La création d’un État Fédéral Européen, annoncée le 9 mai 1950 par M. Schumann, mais jamais réalisée, est la condition sine qua non d’une défense européenne.

Il nous semble que vous percevez cette exigence. Vous avez prononcé le 4 novembre 2024 à Natolin la leçon inaugurale du Collège d’Europe[2] où vous avez abordé notamment la question de la défense européenne considérant qu’il faut commencer à réfléchir à une armée européenne et qu’il est possible d’avancer pas à pas vers une « coalition of the willing ".

Les coalitions d’États, les associations d’États et les confédérations ne rassemblent que des volontés disparates et fluctuantes. Elles ne permettent pas à l’intérêt général de primer sur les intérêts particuliers. Un État réalise d’emblée l’unité de commandement politico-militaire, qui confère la capacité d’évaluer la situation, de décider et d’agir en conséquence, aussi longtemps que nécessaire, dans le spectre le plus large.

L’idéal serait que le Luxembourg prenne la tête de cette coalition que vous avez envisagée à Natolin et incite, dans un premier temps, quelques « petits » États membres de l’OTAN et de l’UE, à se fédérer. Deux suffiraient à enclencher le processus. Le Luxembourg ne peut pas être suspecté d’impérialisme ; il est le seul des « petits » États à disposer de moyens budgétaires significatifs et même de capacités militaires comme l’A400M et de satellites de télécommunications.

Comme pour les zones Schengen et Euro, le noyau entraînerait d’autres États. Ainsi, l’Europe redeviendrait progressivement ambitieuse, fière, souveraine et respectée.

Nous vous remercions de l’attention que vous voudrez bien porter à notre proposition et nous vous prions d’agréer, Monsieur le Premier Ministre, l’expression de notre plus haute considération.

Namens de raad van bestuur van AEPL,

Claude Rivière, Administrateur

Guy T’hooft, Président

[1]Voir https://www.lemonde.fr/international/article/2025/01/17/groenland-la-crise-diplomatique-s-intensifie-entre-le-danemark-et-la-future-administration-trump_6503143_3210.html.

[2]Voir https://gouvernement.lu/en/actualites/toutes_actualites/communiques/2024/11-novembre/04-frieden-discours-college-europe.html.

The post La défense européenne – Les États Unis d’Europe – Appel au Premier Ministre Luxembourgeois appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

AEPL heeft met belangstelling kennis genomen van de recente verklaring van COMECE waarin wordt opgeroepen tot de oprichting van een coördinator voor de preventie van antichristelijke haat in Europa.[1].

Dit verzoek, zoals gemeld in de persberichten van COMECE en OIDAC, roept een aantal vragen op binnen onze niet-confessionele vereniging, die we graag met jullie willen delen.

a) De eerste vraag betreft de relevantie van het bestaan zelf van deze functies binnen de Europese instellingen en het verband dat zij hebben met de door artikel 9 van het EVRM gewaarborgde vrijheden. De titel van de functie van mevrouw von Schnurbein[2]is gericht op de bestrijding van antisemitisme in de breedste zin van het woord, en niet om de Joodse religie sensu stricto te verdedigen. Dit lijkt ons heel normaal, aangezien dit antisemitisme nauwelijks verschil maakt tussen gelovigen en ongelovigen wanneer het zich uit.

Wat moslimhaat betreft, zorgt het misbruik van het begrip islamofobie voor ongelukkige verwarring. tussen racisme en het recht om overtuigingen te bekritiseren. Zoals CHARB terecht opmerkte kort voordat hij bij Charlie Hebdo werd vermoord, lopen Pierre of Marie, die zich tot de islam hebben bekeerd, minder risico op discriminatie op het gebied van werk of huisvesting dan Fatima of Karim, die atheïst zijn geworden.

b) A tweede vraag komt uit enkele van de argumenten die werden gebruikt tijdens het Europese gebedsontbijt op 4 december 2024.

Le eerste argument betreft daden van vandalisme en beschadiging van begraafplaatsen of religieuze gebouwen. Deze daden zijn zonder twijfel verwerpelijk. Het is echter niet zeker dat ze allemaal zijn ingegeven door antichristelijke haat. Veel van deze daden kunnen worden verklaard door meer banale motieven. Het lokken van winst of het ongezonde plezier van vernietiging zijn ook krachtige motivaties. We veroordelen ze zonder enig voorbehoud, zij lijken ons de creatie van deze nieuwe functie niet te rechtvaardigen.

Le tweede argument stelt ons voor nog meer problemen. Mevrouw Kruger lijkt de inhoud van bepaalde cursussen te willen aanvechten en beroept zich op het recht op gewetensbezwaren voor toekomstige artsen tijdens hun opleiding. Dit is gewoon onaanvaardbaar. Sommige zwangerschapsafbrekingen worden niet gemotiveerd door de vrije keuze van de vrouw, maar door dwingende medische redenen. Kunnen we ons voorstellen dat patiënten worden geconfronteerd met artsen die niet in staat zijn om hen te helpen omdat ze gewetensbezwaren hadden tijdens hun studie? Als we mevrouw KRUGER volgen, zou er niets meer zijn om te voorkomen dat studenten de evolutietheorie of de gelijkheid tussen mannen en vrouwen verwerpen.

c) Tot slot, AEPL-vragen over de praktische gevolgen die deze nieuwe coördinator zal hebben. Iedereen weet dat er een evenwicht moet worden gevonden tussen het behoud van de vrijheid van meningsuiting en de bestrijding van haatuitingen. Door het begrip vrijheid van gedachte, godsdienst en geweten te segmenteren, door functies te creëren die aan verschillende gemeenschappen worden toegewezen, is het niet zeker dat de Europese instellingen de beste strategie kiezen. Als de bestaande coördinatoren moeten worden aangevuld met een nieuwe ambtenaar om christenen te beschermen, waarom zouden we het daar dan bij laten? Verdienen hindoes, boeddhisten en zelfs ongelovigen - die ook heel vaak het slachtoffer zijn van intolerantie - niet ook adequate bescherming? We kunnen ook niet accepteren dat de strijd tegen haatdragende taal geleidelijk de plaats inneemt van de onderdrukking van godslastering die de secularisatie geleidelijk heeft uitgeroeid.

Als partner van de Dialoog in het kader van Artikel 17 is AEPL een groot voorstander van het bestrijden van intolerantie en haat gemotiveerd door raciale, religieuze of ideologische vijandigheden. We geloven echter niet dat dit doel kan worden bereikt door in silo's te werken. Het is de taak van de EU om, in overeenstemming met de Verdragen, overal en voor iedereen de fundamentele vrijheden te garanderen. Daaronder neemt de vrijheid om een godsdienst te hebben en te belijden, maar ook de vrijheid om er geen te hebben en om op die grond niet te worden gediscrimineerd, een belangrijke plaats in.

Overtuigd dat de dialoog die door artikel 17 tot stand wordt gebracht, inclusief moet zijn en de religieuze en filosofische diversiteit die in Europa bestaat, moet weerspiegelen, Wij geloven niet dat het COMECE-voorstel de beste manier is om dit te bereiken..

We raden echter sterk aan om de volgende richtlijnen toe te passen[3] aangenomen op 24 juni 2013 door de Raad Buitenlandse Zaken, die meer dan tien jaar geleden de verantwoordelijkheid hiervoor bij de lidstaten heeft gelegd. Ambassades[4] van de 27 EU-lidstatenEen gedetailleerde tekst over de bevordering en bescherming van de vrijheid van godsdienst en overtuiging.

Voor de raad van bestuur,

Claude Wachtelear Guy T'hooft

Voormalig voorzitter van AEPL Voorzitter van AEPL

[1] COMECE aan het Europees Parlement: "De tijd is gekomen om een EU-coördinator voor de bestrijding van antichristelijke haat te benoemen" - De Katholieke Kerk in de Europese Unie

[2] EU-coördinator voor de bestrijding van antisemitisme en de bevordering van het joodse leven,

[3] https://www.eeas.europa.eu/sites/default/files/137585.pdf

[4] Zie pagina 11, alinea 47

The post Un nouveau poste de coordinateur « haine antichrétienne » à la Commission Européenne ? appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

La contribution de l’AEPL, présentée par Claude WACHTELAER est à lire ci-après ou à voir en streaming.

Mesdames et Messieurs, permettez-moi tout d’abord d’exprimer mes remerciements à Mme la Vice-présidente, pour son invitation qui nous donne l’occasion de participer à ce séminaire.

Ayant passé toute ma carrière professionnelle dans le domaine de l’éducation, j’ai, à de nombreuses occasions pu constater l’importance des contacts entre les jeunes et leurs aînés

Je sais que l’évocation du passé suscite souvent un grand intérêt lorsque des enfants ou des adolescents rencontrent des personnes qui ont vécu des expériences intéressantes et parfois dramatiques.

Nous approuvons donc le principe de cette initiative et soutenons l’idée générale.

Néanmoins, nous estimons nécessaire d’exprimer quelques mises en garde quant à sa mise en œuvre et aux objectifs qu’elle entend servir.

Si nous voulons apprendre du passé pour éviter les erreurs futures, nous devons prendre quelques précautions.

L’illusion du « c’était mieux avant » pousse parfois les gens à se référer à un passé mythique. Le présent est critiqué sans toujours disposer d’informations fiables sur le passé auquel on le compare. On pense que les informations sur lesquelles on s’appuie sont correctes, mais on ne s’efforce pas de vérifier si ce que l’on croit est vrai. Il serait donc souhaitable que le dialogue intergénérationnel se mette au service d’une lecture la plus objective possible du passé.

Apprendre du passé est souvent lié à la tradition, aux racines et à l’identité. Autant de choses qui relient, mais qui parfois aveuglent. La race humaine s’est développée à partir de communautés qui se sont progressivement agrandies. Cette caractéristique évolutive était et est encore, d’une certaine manière, nécessaire à notre survie car elle crée une solidarité propre au groupe. Mais cette cohésion de groupe peut nous aveugler. Ce phénomène tend à se renforcer à mesure que les grandes traditions religieuses ainsi que les grandes idéologies séculières s’affaiblissent et qu’elles sont souvent remplacées par des petits groupes plus radicaux. Les valeurs et les identités d’un groupe s’opposent alors à celle d’un autre et cela crée des conflits. Avec Amin Maalouf, souvenons-nous toujours que nos identités peuvent devenir meurtrières.

En Europe, un nombre croissant de citoyens semble vouloir trouver du réconfort dans le passé glorieux de leur pays ou dans leurs croyances et modes de vie traditionnels. Une réaction à des menaces — réelles ou supposées — qui viendraient d’évolutions comme l’immigration ou la sécularisation de la société. Nous devons être conscients de l’erreur que représente une relecture populiste de l’histoire politique ou culturelle. Nous ne nions pas la réalité des défis que représentent certaines de ces évolutions, mais la réponse ne se trouve pas dans un repli sur des identités frileuses. Si un  danger existe, nous devons le prévenir par la promotion d’un dialogue transversal entre les différentes traditions afin de créer du consensus. Le dialogue intergénérationnel devrait servir cet objectif.

Dans une période de changement rapide et d’incertitude croissante, on voit émerger des comportements parfois contradictoires qui font craindre l’élargissement d’un fossé entre les générations. Certains chercheurs vont même jusqu’à évoquer un clash des générations. Mettre les jeunes et les anciens en dialogue pourrait donc ; paradoxalement, figer ces catégories et renforcer les stéréotypes. À partir de quand est on vieux, jusqu’à quel âge est on un adolescent ? On évoque le jeunisme, on critique les vieux qui s’accrochent à leur positions professionnelles ou sociales. . On pourrait plutôt envisager une approche plus souple qui n’enferme pas les gens dans des cases et qui tient davantage compte des compétences individuelles. Est-il, par exemple,  raisonnable d’allonger de plus en plus la durée de scolarisation des jeunes, mais de ne pas faciliter le retour des quinquas aux études ? On pourrait ouvrir ainsi la voie à une société post générationnelle dans laquelle jeunes et vieux ne seraient pas face à face, mais côte à côte.

La tradition à laquelle nous nous référons à l’AEPL a ses propres caractéristiques. Tout d’abord, la conviction que nos identités, aussi importantes soient-elles, doivent passer après notre humanité commune. La seconde est la méthode que nous utilisons, le libre examen.  Comme l’a défini Maxime GLANSDORFF, professeur de l’Université de Bruxelles, « le libre examen ne prétend pas à des vérités définitives ; il se préoccupe du renouvellement méthodique des idées et répugne à leur conservation obligatoire ». Il s’agit donc de soumettre chaque question importante à une évaluation critique et lucide qui tienne aussi bien compte des enseignements du passé  de ce que le futur attend de nous.

Tels sont les fondements sur lesquels nous entendons bâtir notre contribution à cette initiative, avec la ferme volonté de la rendre émancipatrice et progressiste. Nous ne pouvons pas affronter l’avenir — aussi incertain soit-il — en regardant uniquement dans le rétroviseur.

Claude Wachtelear, Past President

The post Un dialogue intergénérationnel émancipateur appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

Jette, 24 oktober 2024,

                            Open Brief aan Monseigneur Luc TERLINDEN.

                             Aartsbisschop van Mechelen - Brussel

Op 8 oktober, woedend over de onaanvaardbare opmerkingen van uw oversten, kwam een groep van 150 Belgische gynaecologen in minder dan vier dagen samen om een brief aan mij te schrijven, die was goedgekeurd door de Raden van Bestuur van de twee beroepsgroepen van obstetrisch-gynaecologen in België. We drongen er bij u op aan om te reageren en stelling te nemen tegen deze beledigende woorden. Je hebt deze brief ontvangen, zoals blijkt uit ons ontvangstbewijs... maar heb je hem wel gelezen?

In de tussentijd zijn er gelukkig andere stemmen opgegaan: talrijke verzoeken van teleurgestelde katholieken om de namen te veranderen, artikelen in de pers over de schok die deze opmerkingen teweegbrachten in ons nobele beroep en bij het grote publiek, een reactie van de Ordre des Médecins, een ondervraging van de regering door de Eerste Minister, een officieel persbericht van de vrijmetselaars, een verlichte reactie van de heer Ringlet (een priester en voormalig vice-rector van de Katholieke Universiteit Leuven), onder anderen.

Het verzwijgen van onacceptabele acties is soms net zo verwerpelijk als ze zelf doen.

Nee, Monseigneur, u hebt niet het recht om toe te staan dat kwetsende opmerkingen worden verspreid die achterhaald zijn, wetenschappelijk en moreel onjuist, en die eerder degenen die ze maken beschamen dan degenen tot wie ze zijn gericht. Commentaren die, ik herinner u eraan, zelfs onze wetgeving beledigen.

Wat een brief aan jou persoonlijk was, is nu een open brief geworden die op sociale netwerken en in de pers wordt verspreid. Ik laat het aan u over om uw stilzwijgen te beoordelen.

Errare humanum est, perseverare diabolicum !

Hoogachtend

Prof. Dr. Gilles Faron

Gynaecoloog en verloskundige.

Bijgevoegd aan het einde van de brief: de originele brief van 8-10, medeondertekend.

Jette, 8 oktober 2024,

                                                            Ter attentie van Monseigneur Luc TERLINDEN

                                                            Aartsbisschop van Mechelen - Brussel

                                                            Aartsbisdom Mechelen-Brussel

                                                            Wollemarkt, 15

                                                            2800 Machelen

Mijn Heer,

Wij schrijven u om te reageren op de opmerkingen van de heer Jorge Mario Bergoglio, beter bekend als "Paus François", tijdens zijn bezoek aan België tussen 26 en 29 september.

We waren diep geschokt en gekwetst door een aantal van zijn standpunten.

Hij herhaalde uitspraken die hij al in 2018 had gedaan en beschreef artsen die abortussen uitvoeren als, en ik citeer, "moordenaars" en zelfs "huurmoordenaars". Hij beschreef ook de Belgische wet die medische abortus onder bepaalde voorwaarden toestaat als een "moorddadige wet".

We respecteren het recht van iedereen om morele overtuigingen te hebben die tegen abortus zijn. Wanneer wetgevers echter democratisch hebben besloten om deze praktijk bij wet te regelen, dan is dat omdat het aanvaardbaar is voor de samenleving als geheel die ervoor heeft gestemd. Dergelijke beledigende opmerkingen, afkomstig van een buitenlands staatshoofd, zijn daarom niet alleen ongegrond, maar vormen ook een politieke fout.

Deze haatdragende woorden zijn ongepast, onacceptabel en een uitgenodigd en geëerd staatshoofd onwaardig.

Deze meneer doet alsof hij niet weet dat abortus in België legaal is, dat er toezicht op wordt gehouden en dat het, wanneer het onder uitstekende medische omstandigheden wordt uitgevoerd, goed is voor vrouwen, gezinnen en de samenleving. Het helpt de morbiditeit en mortaliteit van moeders te verminderen, zoals alle wetenschappelijke studies over dit onderwerp aantonen.

In België leven we in een rechtsstaat, democratie en pluralisme van ideeën. Religie is, in tegenstelling tot Vaticaanstad, geen wet. Het praktiseren van religie is hier vrij toegestaan en over ideeën kan gedebatteerd en verdedigd worden, maar een recht dat we niemand toekennen is het beledigen van onze wetgeving en een groep gewetensvolle professionals die om hun medemensen geven en hun beroep op een moedige en empathische manier uitoefenen. En dit geldt voor alle patiënten, uit alle lagen van de bevolking, inclusief en vooral voor de meest kwetsbare leden van onze samenleving.

Deze ernstige beschuldigingen van een persoon die prat gaat op goddelijke morele autoriteit zijn bijzonder schokkend. Ze zullen kwaadwillenden waarschijnlijk aanmoedigen om hen op hun woord te geloven en hen aanzetten tot criminele daden tegen zorgpersoneel.

Is dit hoe de katholieke moraal welwillendheid en respect predikt?

De heer Bergoglio maakte ook van de media-aandacht gebruik om vrouwen te kleineren door misogynistische opmerkingen over hun plaats in de samenleving te herhalen. Ook op dit punt zijn wij van mening dat hij het verkeerde doelwit kiest en dat vrouwen integendeel onverwoestbare steunpilaren van onze samenleving zijn, aan wie we op elk moment hulde moeten brengen voor hun vermogen tot veerkracht. Als leiders van de Belgische katholieke kerk vragen wij u daarom dringend om een persbericht uit te geven waarin u deze pauselijke woorden ondubbelzinnig afkeurt en waarin u bevestigt dat de Belgische kerk zich distantieert van deze extremistische en anachronistische overtuigingen.

Als je niet positief reageert op ons verzoek, zullen we dit beschouwen als een stilzwijgende goedkeuring van deze beledigingen. Een dergelijk standpunt kan worden opgevat als laster, waardoor onze eer en reputatie worden geschaad, met mogelijke juridische gevolgen.

We hopen daarom dat u de diepte van onze boodschap en ons ongenoegen zult horen en begrijpen, en dat u een constructieve aanpak zult kiezen om de veroorzaakte schade te verlichten. Deze brief werd vrij gevalideerd en medeondertekend door een groep Belgische gynaecologen uit alle delen van het land en van alle gezindten.

Het was ook in zijn hoedanigheid van Voorzitter van het Collège Royal des Gynécologues de Langue Française de Belgique (CRGOLFB) en in naam van de Raad van Bestuur van zijn vereniging dat Professor Dr. Maxime FASTREZ het mede ondertekende.

Hoogachtend

Prof. Dr. Gilles Faron

Gynaecoloog en verloskundige.

Lijst van Belgische gynaecologen die de brief van 8-10 hebben medeondertekend (in alfabetische volgorde): 

Amber STAS, gynaecoloog (ASO), UZ Brussel, VUB, 1090 Jette.

Een VERCOUTEREgynaecoloog, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Anastasia SLAUS, gynaecoloog (ASO), UZ Brussel en Petrus Ascanusstraat 47, 1730 Asse.

Andrew CARLINGynaecoloog, Kliniekhoofd, CHU Brugmann, 1020 Brussel.

Anne CARTONGynaecoloog, Martinstraat 21, 1160 Brussel.

Anne DELBAEREGynaecoloog, Professor, Directeur van het Departement Gynaecologie en Verloskunde, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Anne HOLOYEGynaecoloog, Directeur van de Kliniek voor Echografie en Foetale Geneeskunde, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Anne LOCCUFIER, gynaecoloog, Noorweegse Kaai 36, 8000 Brugge.

Anne VEROUGSTRAETEgynaecoloog, VUB-Dilemma, Constant Bauneweg

13, 1650 Beersel.

Anne-Charlotte VERDUYN, gynaecoloog, CHIREC Delta, Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Anniek VORSSELMANS, gynaecoloog, UZ Brussel (prenatale echografie), Pastinakenstraat 36, 1730 Asse.

Aude COUPÉgynaecoloog, CHR Namen (site Maas) en rue de Jausse 209, 5100 Wierde.

Aurélie JACQUETGynaecoloog, afdelingshoofd, Klinik St Josef, 4780 Sankt Vith.

Babette JAIME MOENS, gynaecoloog, UZ Brussel, Laarbeeklaan 101, 1090

Jette.

Camille OLIVIERGynaecoloog, Hoofd Kliniek Maternale en Foetale Geneeskunde, CHU Brugmann, 1020 Brussel.

Carine CORBISIERgynaecoloog, CHU Brugmann en Blv Edmond Machtens 174/66, 1080 Brussel.

Caroline DE CONINCKGynaecoloog, Departement Gynaecologie en Verloskunde, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Catherine DATHGynaecoloog, CHIREC Ste-Anne-St-Rémi, 1070 Brussel.

Catherine RIERAgynaecoloog, CHU Humani Charleroi en 46 rue Scrawelle, 7180 Seneffe.

Catherine VAN PACHTERBEKEGynaecoloog, MD, PhD, Hoofd van de Kliniek Gynaecologie en Verloskunde, Brugmann Universitair Ziekenhuis, 1020 Brussel.

Charles GÉRARDgynaecoloog, avenue du vieux frêne 49, 6280 Loverval.

Charlotte VERMOESEN, gynaecoloog, UZ Brussel, 1090 Jette.

Charlotte MAGGENgynaecoloog, doctoraat, UZ Brussel, 1090 Jette.

Christian MOULARTgynaecoloog, Departement Gynaecologie en Verloskunde, Kliniek van Europa, site Ukkel, lid van het Belgisch Adviescomité voor Bio-ethiek; Frélaan 206, 1180 Bxl.

Christian NØRGAARDgynaecoloog, CHIREC; 111 rue des Combattants, 1310 La Hulpe.

Christophe BLOCKEEL, gynaecoloog, Professor, UZ Brussel, Laarbeeklaan 101, 1090 Jette.

Clotilde LAMYGynaecoloog, Directeur Kliniek Verloskunde, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Comfort ACHUO, gynaecoloog (ASO VUB), UZ Brussel, 1090 Jette.

Constancegynaecoloog (ASO VUB), 1090 Jette.

Danah VAN OSSELgynaecoloog, nieuwelaan 39/2, 1853 Strombeek-Bever.

Danièle NOTERMANgynaecoloog, CHIREC Delta en Tenbroeckstraat 25a, 1640 Rhode.

Delphine HIROUXgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud, 1420 Braine l'Alleud.

Didier OBERWEISgynaecoloog, hoofd van de afdeling gynaecologie-obstetrie, privé ondertekenaar:19 avenue buisseret, 6530 Thuin.

Dina HERTENSgynaecoloog, CHU Saint-Pierre 1000 Brussel.

Dorin ONOFREIgynaecoloog, CHIREC Delta, Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Eddy VAN EECKHOUT, gynaecoloog, Algoetstraat 64, 1750 Lennik.

Edouard DHOOGE, gynaecoloog (ASO VUB), UZ Brussel, 1090 Jette.

Elisa DONÉ, gynaecoloog, Prenatale Geneeskunde UZ Brussel en H.

Rosseelslaan 5, 1731 Zellik.

Ellen ORINXgynaecoloog (ASO VUB), Engels plein 29, 3000 Leuven.

Elodie ELSENgynaecoloog, Zijp 25 1780 Wemmel.

Emilia FRANÇOIS, gynaecoloog (ASO VUB), UZ Brussel, 1090 Jette.

Erika RUSSOgynaecoloog, City Clinic, 1050 Brussel.

Eva VAN DEN MOOTER, gynaecoloog, Dienst Verloskunde, UZ Brussel, 1090

Jette.

Eveline MARKOWICZgynaecoloog, CHIREC Delta en Dodonéestraat 83, 1180 Brussel.

Evy GILLET, gynaecoloog, Staflid Gynaecologie UVC Brugmann, 1020

Brussel.

Fabienne DEVREKERProfessor, Doctoraat, Vruchtbaarheidskliniek, HUB Erasme ULB, 1070 Brussel.

Fabienne MICHEL, verloskundigeCHIREC Delta, 1160 Brussel.

Fleur GEERAERDgynaecoloog (PG ULB), ancien dieweg 2, 1180 Ukkel.

Florence ABRAMOWICZgynaecoloog, 29 chemin du moulin, 1380 Lasne.

Françoise EXSTEYLgynaecoloog, 101 rue de Nivelles, 1440 Braine Le Château.

Françoise KRUYENGynaecoloog, oprichter van het "Collectif Contraception" in La Louvière, CHU Tivoli en 2, Place G. Warocqué, 7140 Morlanwelz.

Frauke VANDEN MEERSCHAUT, gynaecoloog, Staflid Reproductieve Geneeskunde, Vrouwenkliniek, UZ Gent, C. Heymanslaan 10, 9000 Gent.

Frédéric BLAVIERgynaecoloog, 9 rue des Serpolets, 34790 Grabels, Frankrijk

Frédéric GOFFINGynaecoloog, CHU de Liège en Hôpital de la Citadelle, Professor Gynaecologie, Universiteit van Luik, 4000 Luik.

Frédéric RODESCHDr. P. B., gynaecoloog, MD, PhD, Erehoofd van de dienst (ERASME ziekenhuis), Erevoorzitter van de Koninklijke Belgische Vereniging voor Gynaecologie en Verloskunde, Erelid van de Belgische Vereniging voor Reproductieve Geneeskunde1070 Brussel.

Géraldine DEBRUYNEgynaecoloog, CHIREC Delta, Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Gilles CEYSENSgynaecoloog, CHU Helora Site Kennedy Mons en avenue des sapins 21, 7020 Nimy.

Hannah BUSSELENgynaecoloog (ASO, VUB), Lutselusstraat 78, 3590 Diepenbeek.

Helena KOLBgynaecoloog (ASO VUB), Kapelstraat 23, 300 Genk.

Hélène BALASSEgynaecoloog, CHIREC Delta en Darwinstraat 56, 1050

Brussel.

Herman TOURNAYEgynaecoloog, professor, Klinisch en wetenschappelijk directeur Brussel IVF, Centrum voor Reproductieve Geneeskunde van UZ Brussel, diensthoofd Gynaecologie-Fertiliteit, gewoon hoogleraar Vrije Universiteit Brussel, 1090 Jette.

Isabelle DEHAENE, gynaecoloog, Vrouwenkliniek UZ Gent, 9000 Gent.

Isabelle DELANDEgynaecoloog, CHIREC Delta et chaussée de Louvain 151, 1410 Waterloo.

Isabelle DUPONDgynaecoloog, ULB, CHIREC Delta, 1160 Brussel.

Isabelle JEANJOTgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud, 1420 Braine l'Alleud.

Isabelle GOVAERTSgynaecoloog, CHIREC Delta, Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Jan DEPREST, gynaecoloog, MD, PhD, FRCOG, Professor Verloskunde en Gynaecologie, KUL, Dienst Gynaecologie en Verloskunde, UZ Leuven, campus Gasthuisberg, Herestraat 49, 3000 Leuven.

Jean-François LIMBOSCHgynaecoloog, CHIREC Delta en Rue François Ruylinx 9, 1170 Brussel.

Jean-Jacques AMY, gynaecoloog, Emeritus hoogleraar Vrije Universiteit Brussel. Prijs Vrijzinnig Humanisme 2021; Florencestraat 62, 1052 Elsene.

Johan DESCHACHTgynaecoloog, abortusarts Luna, 8400 Oostende.

Johan GOIRIS, gynaecoloog, UZA, abortusarts Luna, Diksmuidelei 25B, 2930 Brasschaat.

Johan VANWIEMEERSCH, gynaecoloog, gewezen voorzitter VVOG, gewezen voorzitter belgische beroepsvereniging gynaecologen, gewezen vicevoorziiter Europese Raad en College voor Gynaecologielijstdreef 34, 2900 Schoten.

Johanna VAN ACHTERgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud, 1420 Braine l'Alleud.

Johannie SIFFAINgynaecoloog, plaasstraat 120, 1860 Meise.

Justine JEHOTTEgynaecoloog, Kliniek Sint-Jan, 1000 Brussel.

Katrien GLORIEUS, gynaecoloog, Halle-Beersel en UZ Brussel, 1090 Jette.

Kawakeb EL MOURABIGynaecoloog, CHU Brugmann, 1020 Brussel.

Kim VAN BERKEL, gynaecoloog, Dienst Genetica, UZ Brussel, 1090 Jette.

Koen TRAEN, gynaecoloog, voorzitter van de VVOG (en mede namens het voltallige bestuur van onze vereniging).

Kristien ROELENS, gynaecoloog, Proffesor, Kliniekhoofd Vrouwenkliniek, UZ Gent, 9000 Gent.

Laura CATTANI, gynaecoloog, UZ Brussel, 1090 Jette.

Laura TECCOgynaecoloog, Veydtstraat 61, 1050 Elsene.

Laetitia VAN KEYMEULENgynaecoloog, rue de la brique 3, 1400 Nijvel.

Laurence MENTROPgynaecoloog, dries 23, 1170 Watermaal-Bosvoorde.

Laurence MOONS, psycholoog (pre-IVG interviews), Marie-Curie Ziekenhuis, 6042 Charleroi.

Leonardo GUCCIARDO, gynaecoloog, Professor, Diensthoofd Obstetrie en Prenatale Geneeskunde, UZ Brussel, Laarbeeklaan 101 1090 Jette.

Linda AMERYCKX, gynaecoloog, UZA Antwerpen, 2650 Edegem.

Lisa BALEPAgynaecoloog, UZ Brussel, 1090 Jette.

Luc BAEYENS, gynaecoloog, Gewezen Departementshoofd GynaecologieObstetrie, UVC Brugmann, 1020 Brussel.

Luc DE CATTE, gynaecoloog, hoogleraar, PhD, Fœto-Maternale Geneeskunde Dprt Verloskunde en Gynaecologie UZ Leuven Gasthuisberg, 3000 Leuven.

Ludovica IMPERIALEGynaecoloog, Departement Gynaecologie en Verloskunde, HUB Erasme en Fabriekenstraat 73, 1000 Brussel.

Marc L'HERMITEGynaecoloog, PhD, DSc, Emeritus Hoogleraar Gynaecologie en Verloskunde (ULB), Erehoofd van het Departement Gynaecologie en Verloskunde van het CHU Brugmann; Edmond Machtens 19/2, 1080 Brussel.

Maria BREUGELMANS, gynaecoloog, staflid dienst obstetrie UZ Brussel, Notelaaarstraat, 11, 1730 Asse.

Maria CIURCIUMELgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud, 1420 Braine l'Alleud.

Marie BAEYENSgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud en rue Félicien Tubiemont 27, 1472 Vieux Genappe.

Marie KROLLgynaecoloog, lerares vroedkunde, Avenue du cor de chasse 125, 1170 Watermaal-Bosvoorde.

Marie-Dominique DELEUSEgynaecoloog, CHIREC Delta, 1160 Brussel.

Marit ILIAENSgynaecoloog (ASO VUB), Dieperstraat 55, 2230 Herselt.

Marja HIDÉNgynaecoloog, CHIREC (site Braine l'Alleud en Delta Hospital), Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Mark VANDERVORST, gynaecoloog, F. Campionlei 22, 1800 Vilvoorde.

Maxime FASTREZgynaecoloog, professor HUB Erasme, voorzitter van het CRGOLFB, 1070 Brussel.

Michael DE BRUCKER, gynaecoloog, Doctoraat, CHU Tivoli, Halle en UZ Brussel, 1090 Jette.

Michel BOSSENSgynaecoloog, PhD, voormalig hoofd van de afdeling Gynaecologie en Verloskunde van de ziekenhuizen Iris Sud, Avenue du Maréchal 21, 1180 Ukkel.

Michel BOULVAINgynaecoloog, hoogleraar, UZ-VUB, ULB; 4, avenue des verchères, 1226 Thonex, Zwitserland (CH).

Michel DEGUELDREgynaecoloog, Floridelaan 21, 1180 Ukkel.

Michel DEVOSgynaecoloog, PhD, Senior medisch directeur Brussel IVF, Klinisch Professor Vrije Universiteit Brussel, UZ Brussel, 1090 Jette.

Michele LEUNEN, gynaecoloog, UZ Brussel Dienst Gynaecologie, laarbeeklaan 101, 1090 Brussel.

Michèle NOSBUSCHgynaecoloog, CHIREC, Delta, Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Michèle ZUCKERgynaecoloog, CHIREC Delta, Triomflaan 201, 1160 Brussel.

Michelle SOARESgynaecoloog, UZ Brussel en UCL Saint-Luc, 1090 Jette.

Mina LEYDERgynaecoloog, 1730 Asse.

Monika LAUBACH, gynaecoloog, Kliniekhoofd Verloskunde UZ Brussel; Prins Van Luiklaan 19, 1070 Brussel.

Muriel ROZENBERG, psycholoog in perinatale zorg, gezinsplanning en CHIREC Delta, 1160 Brussel.

Nadia VONECHEGynaecoloog, Grand Hôpital de Charleroi, 6000 Charleroi.

Nathalie PETIT, gynaecoloog, AZ Sint-Maria Halle en Arthur Puesstraat 446, 1502 Lembeek.

Nelson RABBACHIN, gynaecoloog, staflid obstetrie en prenatale geneeskunde, UZ Brussel, 1090 Jette.

Nico BOLLENgynaecoloog, blauwenberg 23, 1860 Meise.

Oraniet GOLDRATgynaecoloog, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Pamela GIRONIgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud en rue du dragon 38, 1640 Sint-Genesius-Rode.

Pascale GRANDJEANGynaecoloog, afdelingshoofd, CHU Helora (locatie Constantinopel), 7000 Mons.

Patricia BARLOWDr. Gianluca P. B., gynaecoloog, voormalig hoofd van de Verloskunde Kliniek in het CHU Saint-Pierre, 1000 Brussel.

Patrick DE BRUCKERgynaecoloog, Bergensesteenweg 70, 1500 Halle.

Patrick DEVOSDr. G. Poulin, gynaecoloog, voorzitter van de ASBL des gynécologues du CHIREC en voorzitter van de Raad van Bestuur van CHIREC, 1160 Brussel.

Patrick EMONTSgynaecoloog, Professor ULG, 4000 Luik.

Paul ADRIAENSEN, gynaecoloog, Dienst Gynaecologie, UZ Brussel, Laarbeeklaan 101, 1090 Jette.

Paul NEIRYNCKVrouwenarts, Jande Trochstraat 41, 1703 Schepdaal.

Pierre LEBLICQgynaecoloog, erehoofd van de afdeling in het CHU Ambroise Paré; chaussée Saint-Job 144, 1180 Ukkel.

Philippe SIMONGynaecoloog, Professor ULB, Moeremanslaan 48, 1700 Dilbeek.

Régine VAN SNICKgynaecoloog, Bâtonnier Braffortstraat 58, 1200 Brussel.

Rudi GEVERS, gynaecoloog, VUB, CHIREC Delta en Zwaluwenlaan, 33, 1650 Beersel.

Sara ENGELS, gynaecoloog, Pelvi-Perinéologie - Gynécologie du sport Clinic, CHU Brugmann, 1020 Brussel.

Sarah SWIMBERGHEgynaecoloog, Alfred Solvaylaan 13, 1170

Brussel.

Serge ROZENBERGgynaecoloog, hoogleraar VUB-ULB, Sint-Pieter

Ziekenhuis, 1000 Brussel.

Séverine DONEUXgynaecoloog, CHRSM Namen en rue Arthur Patiny 14C, 5150 Floreffe.

Shari MACKENSgynaecoloog, professor, Senior medisch directeur Brussel IVFUZ Brussel; Varent 65, 1730 Asse.

Siham ZAYTOUNIGynaecoloog, Voorzitter van de Raad van Bestuur van de "Aimer à l'ULB" Planning en Dienst Gynaecologie-Obstetrie, HUB Erasme, 1070 Brussel.

Silke VASSEUR, gynaecoloog, UMC Sint-Pieter, 1000 Brussel.

Sophie ALEXANDER-KARLINgynaecoloog, PhD, MPH, PERU, CR2, ESP ULB, route de Lennik 808, 1070 Brussel.

Sophie BEN YOUSSEFgynaecoloog, rue du vieux pavé d'asquempont 22, 1460

Ittre.

Sophie TSEPELIDISgynaecoloog, CHIREC Braine l'Alleud, 1420 Braine l'Alleud.

Stefan COSYNSgynaecoloog, 1730 Asse.

Stéphane SCHURMANSgynaecoloog, Universiteit van Luik, Jan Baptist Dekeyzerstraat 145, 1970 Wezembeek Oppem.

Stéphanie ROMNÉEgynaecoloog, Senior PHU in Foetale Geneeskunde en Verloskunde, HUB ERasme en Bergstraat 30, 3078 Meerbeek.

Sylvie HOUBENGynaecoloog, Hoofd Kraamafdeling CHIREC Delta, 1160 Brussel.

Valerie UVIN, gynaecoloog, UZ Brussel, 1090 Jette.

Vinciane BIERNAUXgynaecoloog, UCL en ULB, CHIREC, 1420 Braine l'Alleud.

Véronique FONTAINEgynaecoloog, coccinnellelaan 16, 1170

Brussel.

Véronique ZIEREISENgynaecoloog, Théo Vanpélaan 51, 1160 Oudergem.

Virginie CONTIgynaecoloog, CHR Namen (site Maas) en rue du coquelet 135, 5004 Bouge.

Walter FOULON, gynaecoloog, Professor UZ Brussel, Tulpenlaan 28, 1702 Groot Bijgaarden.

The post Lettre des gynécologues belges au primat de Belgique appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.

De Europese Commissie.

Uiteraard werden in het kader van dit strategische programma de politieke richtsnoeren voor de volgende Europese Commissie, 2024-2029, uiteengezet in de toespraak getiteld "Kiezen voor Europa", waarmee Ursula von der Leyen zich op 18 juli voorstelde aan het Europees Parlement in Straatsburg. Met 401 stemmen voor van de 720, dat wil zeggen 40 meer dan de absolute meerderheid, werd ze met meer gemak verkozen dan in 2019, toen ze slechts een marge van 9 stemmen had. Hoewel de stemming geheim was, kunnen we aannemen dat de volgende leden tegen haar hebben gestemd: Jordan Bardella's Patriotes, Orban's Europa van Soevereine Naties, de 33 niet-ingeschrevenen (uiterst rechts) en radicaal rechts van de conservatieven en hervormers (mevrouw Meloni's ECR), plus Manon Aubry's uiterst linkse The Left. Hieruit kan worden afgeleid dat een aantal Parlementsleden van de huidige meerderheid niet voor haar hebben gestemd, waaronder de sociaaldemocraten (S&D), de centristische Renaissance-fractie en de EVP, haar fractie, met daarbij de meeste groene Parlementsleden.

Ursula von der Leyen's concurrenten, die duidelijk rechtser waren (Kroatische of Griekse premiers), lijkt zij de meest centristische in een context waarin het EP duidelijk rechtser is geworden, zo niet rechtser.

Het heeft toegezegd het onlangs aangenomen pakket "Asiel en Migratie" (dat echter al door verschillende landen in twijfel is getrokken) toe te passen en heeft de "Green Deal" niet opgegeven, met een gebaar ten gunste van de Duitse auto-industrie (niet-vervuilende synthetische brandstof na 2035 voor verbrandingsmotoren).

De Europarlementariërs wilden er zeker van zijn dat de afwijzing van de vertrekkende president geen extra element van instabiliteit zou toevoegen aan de huidige internationale en economische geopolitieke context, die waarschijnlijk nog verergerd zal worden door de Amerikaanse verkiezingen en de aanhoudende oorlogen.

De belangrijkste onderdelen van de richtlijnen zijn als volgt:

1. Een nieuw plan voor duurzame welvaart en concurrentievermogen voor Europa (het voor bedrijven gemakkelijker maken om zaken te doen; impact voor schone industrie; het onderscheidend vermogen en de veerkracht van onze economie verbeteren; de productiviteit stimuleren door de verspreiding van digitale technologieën; onderzoek en innovatie centraal stellen in onze economie; investeringen vertienvoudigen; tekorten aan vaardigheden en arbeidskrachten aanpakken).
2. Een nieuw tijdperk voor Europese defensie en veiligheid (de Europese defensie-unie werkelijkheid laten worden; een EU-strategie voor crisisparaatheid; een veiliger Europa; sterkere gemeenschappelijke grenzen; eerlijke en doortastende maatregelen op het gebied van migratie)
3. Mensen ondersteunen en onze samenlevingen en ons sociaal model versterken (sociale rechtvaardigheid in een moderne economie; de eenheid van onze samenleving herstellen, onze jongeren ondersteunen; een unie van gelijkheid...).
4. Behoud van onze levenskwaliteit (voedselveiligheid, water en natuur, aanpassing aan en voorbereiding op klimaatverandering en solidariteit op dit gebied)
5. Onze democratie beschermen, onze waarden verdedigen (de rechtsstaat versterken; burgers centraal stellen in onze democratie)
6. Europa in de wereld: gebruik maken van onze macht en onze partnerschappen; uitbreiding als geopolitieke noodzaak; een meer strategische benadering van onze buren; een nieuw buitenlands economisch beleid; het multilateralisme aanpassen aan de wereld van vandaag)
7. Samen onze doelen bereiken en onze Unie voorbereiden op de toekomst (een nieuwe begroting die past bij onze ambities; een ambitieus hervormingsprogramma voor Europa; optreden in samenwerking met het Europees Parlement).

De samenstelling van haar college van commissarissen was lastiger dan de vorige keer: mevrouw von der Leyen had namelijk opnieuw gestreefd naar een evenwicht tussen mannen en vrouwen en had de lidstaten daarom gevraagd twee kandidaten voor te dragen - terwijl de huidige commissaris niet werd herbenoemd. Helaas voldeden maar weinig lidstaten aan dit dringende verzoek. Het resulterende college, dat uiteraard kandidaat per kandidaat en vervolgens het hele college door de bevoegde commissies van het Europees Parlement moet worden goedgekeurd, bestaat dus uit 11 vrouwen, waaronder de voorzitter en vier vicevoorzitters, en 16 mannen, waaronder twee vicevoorzitters, d.w.z. 40 %-vrouwen, tegenover de 22 % die door de lidstaten waren voorgesteld. Slechts 6 waren al lid van de commissie, dus 21 zijn nieuwe kandidaten.

Er is ook een politiek gebrek aan evenwicht tussen het gewicht van de fracties die uit de verkiezingen naar voren zijn gekomen en het aantal kandidaat-commissarissen dat tot elke fractie behoort: 12 kandidaat-commissarissen zijn christendemocraten, net als de voorzitter. Het is waar dat de EVP als winnaar uit de verkiezingen kwam, maar er waren slechts 4 S&D'ers, die tweede werden, 5 liberalen van Renew, die nu vijfde staan in de Kamer, 4 onafhankelijken en zelfs de Italiaanse kandidaat van de CRE-fractie van mevrouw Meloni, de 'gematigde' extreemrechtse, die de cohesie- en hervormingsportefeuille, dat wil zeggen de Europese structuurfondsen, zou erven. Het cordon sanitaire is doorbroken! Net als in het EP voor deze fractie.

Al met al wordt de Commissie veel rechtser..

Maar het is duidelijk de inhoud van de portefeuilles die aan hen zijn toegewezen die het belangrijkst is.

Betreffende de ondervoorzitterschappen :

De Estse Kaja Kallas is als eerste vicevoorzitter door de Europese Raad voorgedragen voor de functie van hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid.

De tweede VP, Stéphane Séjourné, een kortstondige Franse minister van Europa en Buitenlandse Zaken in de regering-Attal, is de vervanger op het laatste moment van Thierry Breton, die mevrouw von der Leyen niet langer wilde. Frankrijk, dat zich erbij neerlegde, kreeg een VP in ruil voor het opgeven van zijn vertrekkende commissaris Thierry Breton. Hij is benoemd in de portefeuille Welvaart en Industriestrategie.

Spanje heeft een VP toegewezen gekregen aan Teresa Ribera, tot nu toe nummer 2 in de Spaanse regering, die verantwoordelijk zal zijn voor een eerlijke en concurrerende schone overgang.

Finland krijgt een vicepresident die verantwoordelijk is voor technologische soevereiniteit, veiligheid en democratie.

Roemenië let op mensen, vaardigheden en paraatheid

De 6^th VP is de Italiaanse R. Fitto (die deel uitmaakte van de Italiaanse regering) zal verantwoordelijk zijn voor de zeer rijke portefeuille van cohesie en hervormingen, de op één na grootste toewijzing in de Europese begroting.

Wat de commissarissen betreft, is de eerste om op te merken de commissaris Litouwse A. Kubilius die de leiding krijgt over het zo belangrijke defensie en ruimtevaart. Hij zal moeten coördineren met de Estse vicepresident Kaja Kallas.

Wat Oostenrijk betreft, zal kandidaat Magnus Brunner zich moeten concentreren op het implementeren van de pact op  asiel en migratieDit wordt bemoeilijkt door de uitslag van de recente Oostenrijkse verkiezingen, die sterk in het voordeel uitvielen van extreemrechts, dat vijandig staat tegenover het pact.

De Kroatische commissaris zal de eerste zijn die de leiding krijgt over de nieuwe portefeuille voor Mediterraan. De Deen zal de eerste huisvesting, nieuwe portefeuille en energie. De Hongaarse commissaris heeft de leiding over de gezondheid en welzijn van dieren. Hij staat dicht bij Orban, maar is geen lid van zijn partij.

De Ier wordt verantwoordelijk voor democratie, justitie en de rechtsstaat, een portefeuille die voorheen werd bekleed door de Belgische commissaris Reynders. De Belgische vertegenwoordiger is mevrouw Hadja Lahbib verantwoordelijk voor humanitaire hulp en crises. De Let V. Dombrowski wint zijn derde ambtstermijn de economie en productiviteit.

Het in Luxemburg gevestigde C.Hansen wordt verantwoordelijk voor landbouw en voedsel De Maltezen zullen verantwoordelijk zijn voor cultuur, jeugd en sport, evenals voor gelijke kansen tussen de generaties; de Nederlanders zullen verantwoordelijk zijn voor het klimaat, koolstofneutraliteit en schone groei; de zeer grote van budget, de strijd tegen fraude en administratie keert terug naar Piotr Serafin Zij moet met name het volgende voorbereiden de langetermijnbegrotinghet 7-jarig meerjarig financieel kader; Portugal's mevrouw Albuquerque zal zorgen voor het zeer belangrijke sparen en beleggen financiële diensten Marco Sefkovic uit Slowakije, in zijn vierde termijn, zal de leiding hebben over de handel en economische zekerheid de Sloveense voor uitbreiding en de oostelijke buurlanden, en de Zweedse voor het milieu Het doel is om de ontwikkeling van een duurzame economie, waterbestendigheid en een concurrerende circulaire economie te bevorderen.

We zien dat de "kleine" landen, met name de Baltische staten, extreem grote portefeuilles ontvangen om hen te helpen zich tegen Rusland te verzetten door Oekraïne te steunen. De grote landen, Frankrijk, Spanje en Polen, worden ook goed bediend. Er is sprake van een soort noord-zuid en vooral west-oost herbalancering.

De hoorzittingen met de commissarissen vinden plaats in november. Tijdens de parlementaire zitting van 16 tot 19 december wordt het hele college in stemming gebracht in het Europees Parlement en kan de nieuwe Commissie op 1 december aantreden.^er januari volgend jaar. Eerdere ervaringen laten zien dat het Parlement niet aarzelt om deze of gene kandidaat af te wijzen. Dit kan ook dit jaar het geval zijn met de Italiaanse kandidatuur van de heer Fitto tegenover de extreem-rechtse kandidatuur van mevrouw Meloni.

Voorlopige conclusies

Helaas moeten we vaststellen dat extreem-rechts in alle instellingen toeneemt. Dit komt zeker overeen met de trend in de publieke opinie in de meeste lidstaten, maar we moeten blijven vechten tegen deze extremen voordat het te laat is. Het doel van deze extremen is om het streven naar Europese soevereiniteit te vervangen door het herstel van meerdere nationale soevereiniteiten, door onze grenzen te sluiten en migranten en soms gewoon "de ander" tot zondebok te maken. Ons gemeenschappelijk huis zou dan kunnen instorten en het zou te laat zijn om te beseffen, zoals het Verenigd Koninkrijk pijnlijk heeft gedaan, dat de Europese staten afzonderlijk niet meer veel betekenen op het wereldtoneel en dat we alleen verenigd in staat zullen zijn om onze Europese manier van leven en de waarden van democratie en de rechtsstaat te behouden.

Eric PARADIS

The post Nouveau paysage européen – Partie II appeared first on Association Européenne de la Pensée Libre.