streaming<\/a>.<\/p>\nDames en heren, staat u mij toe om allereerst mijn dank uit te spreken aan de vicevoorzitter voor haar uitnodiging, die ons de gelegenheid biedt om aan dit seminar deel te nemen.<\/p>\n
Aangezien ik mijn hele professionele loopbaan in het onderwijs heb doorgebracht, heb ik bij talrijke gelegenheden kunnen vaststellen hoe belangrijk de contacten tussen jongeren en ouderen zijn<\/p>\n
Ik weet dat het praten over het verleden vaak veel belangstelling wekt wanneer kinderen of jongeren mensen ontmoeten die interessante en soms dramatische ervaringen hebben meegemaakt.<\/p>\n
Wij staan dan ook achter het principe van dit initiatief en steunen het algemene idee.<\/p>\n
Niettemin achten wij het noodzakelijk enkele kanttekeningen te plaatsen bij de uitvoering ervan en bij de doelstellingen die ermee worden nagestreefd.<\/p>\n
Als we uit het verleden willen leren om fouten in de toekomst te voorkomen, moeten we enkele voorzorgsmaatregelen nemen.<\/p>\n
De illusie van de \u00abVroeger was het beter\u00bb<\/em> zet mensen er soms toe aan terug te grijpen op een mythisch verleden. Het heden wordt bekritiseerd zonder dat men altijd over betrouwbare informatie beschikt over het verleden waarmee men het vergelijkt. Men gaat ervan uit dat de informatie waarop men zich baseert correct is, maar men doet geen moeite om na te gaan of wat men gelooft ook daadwerkelijk waar is. Het zou daarom wenselijk zijn dat de dialoog tussen de generaties zich inzet voor een zo objectief mogelijke interpretatie van het verleden.<\/p>\nLeren van het verleden hangt vaak samen met traditie, afkomst en identiteit. Zoveel zaken die ons verbinden, maar die ons soms ook verblinden. De mensheid is ontstaan uit gemeenschappen die geleidelijk aan groter zijn geworden. Dit evolutionaire kenmerk was en is in zekere zin nog steeds noodzakelijk voor ons voortbestaan, omdat het een groepsspecifieke solidariteit cre\u00ebert. Maar deze groepscohesie kan ons verblinden. Dit fenomeen wordt steeds sterker naarmate de grote religieuze tradities en de grote seculiere ideologie\u00ebn verzwakken en vaak worden vervangen door kleinere, radicalere groeperingen. De waarden en identiteiten van de ene groep staan dan haaks op die van een andere, en dat leidt tot conflicten. Laten we, in de woorden van Amin Maalouf, altijd in gedachten houden dat onze identiteiten dodelijk kunnen worden.<\/p>\n
In Europa lijkt een groeiend aantal burgers troost te willen vinden in het roemrijke verleden van hun land of in hun traditionele overtuigingen en levenswijzen. Een reactie op \u2013 re\u00eble of vermeende \u2013 bedreigingen die zouden voortkomen uit ontwikkelingen zoals immigratie of de secularisering van de samenleving. We moeten ons bewust zijn van de misvatting die schuilt in een populistische herinterpretatie van de politieke of culturele geschiedenis. We ontkennen niet dat sommige van deze ontwikkelingen uitdagingen vormen, maar de oplossing ligt niet in het terugtrekken in bekrompen identiteiten. Als er een gevaar bestaat, moeten we dat voorkomen door een brede dialoog tussen de verschillende tradities te bevorderen, om zo consensus te cre\u00ebren. De dialoog tussen generaties zou dit doel moeten dienen.<\/p>\n
In een tijdperk van snelle veranderingen en toenemende onzekerheid zien we soms tegenstrijdige gedragingen opkomen die de vrees doen ontstaan dat de kloof tussen de generaties groter wordt. Sommige onderzoekers gaan zelfs zo ver dat ze spreken van een generatieconflict. Het in dialoog brengen van jongeren en ouderen zou daarom \u2013 paradoxaal genoeg \u2013 deze categorie\u00ebn kunnen bestendigen en stereotypen kunnen versterken. Vanaf wanneer is men oud, tot welke leeftijd is men een tiener? Er wordt gesproken over jeugdcultus, er is kritiek op ouderen die zich vastklampen aan hun professionele of sociale posities. Men zou in plaats daarvan een flexibelere aanpak kunnen overwegen die mensen niet in hokjes stopt en meer rekening houdt met individuele competenties. Is het bijvoorbeeld redelijk om de schooltijd van jongeren steeds verder te verlengen, maar de terugkeer van vijftigplussers naar het onderwijs niet te vergemakkelijken? Zo zou men de weg kunnen effenen voor een postgenerationele samenleving waarin jongeren en ouderen niet tegenover elkaar staan, maar zij aan zij.<\/p>\n
De traditie waarnaar we bij de AEPL verwijzen, heeft haar eigen kenmerken. Ten eerste de overtuiging dat onze identiteiten, hoe belangrijk ze ook mogen zijn, ondergeschikt moeten zijn aan onze gemeenschappelijke menselijkheid. Ten tweede is er de methode die we hanteren: het vrije onderzoek. \u00a0Zoals Maxime GLANSDORFF, professor aan de Universiteit van Brussel, het heeft omschreven:, \u00abHet vrije onderzoek pretendeert geen definitieve waarheden te bieden; het richt zich op de methodische vernieuwing van idee\u00ebn en verzet zich tegen het dwingend vasthouden ervan.\u00bb.<\/em> Het gaat er dus om elke belangrijke kwestie aan een kritische en heldere beoordeling te onderwerpen, waarbij zowel rekening wordt gehouden met de lessen uit het verleden als met wat de toekomst van ons verwacht.<\/p>\nDit zijn de grondslagen waarop wij onze bijdrage aan dit initiatief willen bouwen, met de vaste wil om deze bijdragend en vooruitstrevend te maken. We kunnen de toekomst \u2014 hoe onzeker die ook moge zijn \u2014 niet tegemoet treden door alleen maar in de achteruitkijkspiegel te kijken.<\/p>\n
Claude Wachtelear, voormalig voorzitter<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mededeling op 10 december 2024 van onze oud-voorzitter aan het Europees Parlement, die 8 sprekers had uitgenodigd van organisaties die deelnemen aan de dialoog over artikel 17 van het VWEU. Opnieuw is het jammer dat slechts 2 organisaties filosofisch en niet politiek waren.<\/p>","protected":false},"author":2,"featured_media":982,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[1,16],"tags":[],"class_list":["post-953","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nouvelles","category-correspondance-officielle"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/953","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=953"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/953\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/982"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=953"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=953"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/aepl.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=953"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}